— 228 — 
Elachista fucicola Fr. F! Sean. p. 917. —  4resch. Lin- 
naea 1842. p. 235. t. FII f. 6-7. 
Fucis adnata in limite aquae ab oris Roslagiae per lito- 
ra omnia Seandinaviae ineridionalia atque occidentalia. usque 
in extrema Finmarhiae, ubique frequenter. — Aestate tota. 
Thallus plus quam semiunciam altus, nunc caespites so- 
litarios, nunc pluribus confluenübus, stratum per matricem 
panniformiter effusum formans, modo olivaceus inodo flavescens. 
Species ab auctoribus distinctas supraque ut synonyma allatas, 
ne formas quidem insigniores habere possum. Longitudo enim 
cellularum cum diametro illarum collata, parum, ut jam mul- 
tis locis est observatum, ad notas specificas eruendas sufficit; 
neque color ullas praebet notas stabiliores, in speciminibus in 
Fuco serato crescentibus plerumque  obscure-violaceus, in iis 
vero, quae in Juco vesiculoso parasitant, flavescens, quem ve- 
ro colorem et in illis vidi nonnunquam. — Denique forsan 
adnotare juvat, si quis hane speciem degenerationem quandam 
fructificationis Fuci habere vellet, me eandem non solum in 
speciminibus Dumontiae ramentaceae sed ctiam in rupe cre- 
scentem invenisse. 
Elachista. globosa Orsted de Reg. marinis (Tab. nostra IX 
D.) nil aliud mihi videtur quam Hujus speciei stratum inferi- 
us, haemisphaericum et fructificans, filis majoribus nondum expli- 
catis (in speciminibus minoribus) l. paululum supra stratum. de- 
fractis. (in speciminibus majoribus) An status JZ7lachistae fu- 
cicolae hyemalis?  Structura in utraque plane eadem. 
2. Era4cuisrA sTELLARIS Jresch. 
Minor, filis majoribus caespitem subsphaericum stellulz- 
formem formantibus, cellulis inferioribus diametrum longitudi- 
ne subaequantibus, superioribus eodem 2-5-plo longioribus, 
ascis ablongo-obovatis. Tab. IX E. 
