— 3:9 — 
Elachista stellaris ^fresch. fig. Scand. exs. n. 71 — Lin- 
naea 1842. p. 255. t. FII f. 2-5. 
Polysiphoniae  elongatae nec. non. Desmarestiae viridi insi- 
dens, in fundo 5-6-orgyali subextrataeniensi maris DBahusien- 
sis haud rara, v. c. extra Fishebáchshil prope Làángoó, Roster 
in Segesála etc. Jul. — Aug. 
Caespes diametro lineam plerumque rariusve duas aequans, 
Phyceis tenuioribus increscens subsphaericus. Fila thalli ma- 
jora basi cellulis. àiametrum longitudine aequantibus l brevio- 
ribus, apicem versus cellulis diametro usque A-plo longioribus 
constructus; hae nota ab El. stelluleta. Griff. (Aresch.. Linnaea 
1845 p. 261. t. IX f. 4) facile differt. 
LI. CRUORIA Fr. 
Thallus crustaeformis, suborbicularis, stratu inferiori vali- 
diori, et filis ex eo erectis cellularibus in crustam dense com- 
pactis constructus. "Asci obovato-clavati ad basin filorum" (e 
strato inferiori oriundi ?). 
Primus hoc genus, typo Chaetophorae pellitae Lyngb., in 
Flora Scanica proposuit Cel. Fries; in Linnaea 1845 idem fu- 
sius illustrare ipse conatus sum, haud sane bene, cum et Zo- 
nariam verrucosam, speciminibus male fructificantibus deceptus, 
eidem adjunxerim. | Fructificationem Cruoríae nunquam ipse vi- 
di, at descriptio ejusdem a Charimichael est data (cfr Hook. 
Briüsh Flora; Harv. Man); plantam itaque, quoad locum in 
systemate mihi saltim dubiam, propter thallum prope Myrione- 
ma colloco. n Annales des Sciences naturelles 184^ tom. 9 
t. 11. f. 6-10. fratres Crouan. nomine  Peyssonellia Dubyei 
delineaverunt Phyceam, quae, quatenus e descriptione atque fi- 
guris judicare possim, huie generi quam Peyssonelliae propior 
videtur; asci in illa tetraspori; an ita et in nostra Cruoria? 
-—- 
