naderhand met den eersten oogopslag de geslachten te kunnen herkennen; want 

 het onderscheid is slechts zeer gering: de zwarte vederen aan de binnenzijde van 

 den vleugel, alsmede de weinige blaauwe veertjes langs de vleugelhogt, ontbreken 

 namelijk bij het wijfje. 



Keeren wij nu met de gevangen Periquitos naar ons vaderland terug. De 

 herinnering aan onze Papegaaijen-vangst moge ons steeds bijblijven: daarom zorgen 

 wij 't allereerst, dat er voor onze gevangenen eene groote, ruime volière wordt 

 aangeschaft, om hun daardoor het gemis van hunne vrijheid eenigzins te ver- 

 goeden. 



Indien de volière behoorlijk is ingerigt, en de vogels goed worden verzorgd, 

 zullen zij, even als de Grasparkieten, ook in gevangenschap broeijen. Zij kunnen 

 echter niet zoo goed tegen de koude, als dezen, en omdat de broeitijd van 

 November tot Maart duurt, dienen zij alsdan binnenshuis gehouden te worden. 

 Het broeijen en al wat daarmede in verband staat, komt in alle opzigten met 

 dat der Grasparkiet overeen; evenzoo het getal en de kleur der eijeren. De jonge 

 vogeltjes zijn fletser gekleurd; de roöde kleur van het voorhoofd ontbreekt bijna 

 geheel, en de geslachten zijn nog niet te onderscheiden. 



Men geeft aan de Inseparable hetzelfde voedsel als aan de Grasparkiet; vooral 

 zoete en sappige vruchten, zoo als meloenen of ananassen, zijn voor dezen 

 vogel eene lekkernij. 



