daarentegen is het geslachtskenmerk reeds duidelijk bij hen zigtbaar. Nadat zij het 

 nest reeds hebben verlaten, worden zij nog eenigen tijd door de ouden uit den 

 krop gevoerd. 



Oorspronkelijk behoort de Grasparkiet in Australië te huis, waar hij door de 

 inboorlingen met vogéllijm of met kleine netten en in rieten kooitjes wordt ge- 

 vangen en aan de Europeanen verkocht, waardoor hij van lieverlede over den geheelen 

 aardbol verspreid is. Nog steeds worden er voorwerpen uit hun vaderland her- 

 waarts gevoerd; doch hun aantal is gering in verhouding tot de alhier gekweekte. 

 Hij teelt dan ook even ligt in gevangen als in vrijen staat, broeit zoowel in 

 kamer als in tuin, en kan bijna even goed als onze inheemsche vogels de koude 

 doorstaan. Nogtans dient, wanneer men hem in den tuin houdt, de volière bij koud 

 of guur weer met glazen ruiten gesloten of, wanneer zij zeer groot is, van digte 

 of gemetselde wanden voorzien te worden; de traliezijde moet naar het Zuiden 

 gerigt en de aanwezige temperatuur mag niet beneden het vriespunt zijn. 



Om de vogels in het broeijen te hulp te komen, dient het plaatsen van ver- 

 molmde wilgenstammen op den achtergrond of in de hoeken der volière; de daarin 

 aanwezige holen moeten niet te veel verborgen zijn en de gaten mogen niet meer 

 dan acht centimeters middellijn hebben. Men kan hierin van stroo gemaakte nestjes 

 plaatsen, ofschoon tot bouwstof voor het nest niet meer noodig is dan eenig hooi, 

 daar het wijfje des noods hare eijeren op den molm legt. Soms ook worden bam- 

 boezen kokers gebezigd, op den bodem met hooi bedekt. 



Het voedsel van de Grasparkiet bestaat in gierst of wit zaad, alsook in 

 vruchten en pitten; peterselie daarentegen is voor hem, gelijk voor alle andere 

 Papegaaijen, vergift. 



Door fraaijen zang onderscheidt de Grasparkiet zich niet; evenwel klinkt het 

 zacht gekweel, dat hij soms laat hooren, niet onaangenaam. Hij kwijnt wanneer 

 hij alleen opgesloten zit, of niet gepaard is; ook is het van belang, deze vogels in 

 eene niet te enge kooi te houden, daar gebrek aan ruimte, en daardoor moeijelijker 

 ruijen, velen doet sterven. 



