't gezigt der te vangen vogels blijven, dus niet te digt bij den boomstam; langs 

 wegen met twee rijen boomen, houdt men den Uil in het midden; staan er slechts 

 aan ééne zijde van den weg boomen of heggen, dan plaatst men de stokken in 

 het midden, den Uil er achter, en de lokvogels nabij een der slokken, buiten het 

 bereik van den Uil. Drie stokken zijn voldoende, en de vier a zes met vogellijm 

 besmeerde takjes moeten bovenaan boomtaksgewijze of geheel horizontaal geplaatst 

 worden; zij mogen echter niet dikker dan een pijpensteel en niet langer dan drie 

 palm zijn. Opdat de daarop komende vogel er zich niet van zou kunnen losruk- 

 ken, steekt men in den lijmstok kleine, van ijzerdraad gedraaide, korte spiraal- 

 veertjes, en bevestigt daaraan de lijmtakjes, die nu alle bewegingen van. den een- 

 maal klevenden vogel volgen, zoodat deze niet meer kan ontsnappen. Voorts moeten 

 de lijmtakjes zoo hoog staan, dat men zonder moeite de bovenste kan bereiken. 

 Regte, ruwe boomtakken zijn voor lijmstokken het best, en voor de lijmtakjes heb- 

 ben dunne meidoornlakjes de voorkeur. 



Op ruimere plaatsen, b. v. op een weiland met boomen langs den kant, kan 

 men den Uil en de lokvogels verder op het land (tot op tien ellen afstands van 

 de boomen) neerzetten; in dit geval heeft men ongeveer tien lijmstokken noodig, 

 die men dun rondom den Uil, op zes passen afstands, in een kring schaart. In 

 elk geval moeten de lijmstokken boomen voorstellen, opdat de vogels er zich op 

 zullen nederzetten. 



Vogellijm verkrijgt men uit gomelastiek, in terpentijnolie opgelost en met lijn- 

 olie weder opgekookt totdat ze taai wordt; om te beproeven, of ze kleverig genoeg 

 is, laat men nu en dan een droppel op een kouden steen vallen. Taai gekookte 

 plantaardige oliën, vooral lijn- en hennepolie, leveren goede vogellijm. Sommige 

 boomschorsen, zoo als die van den hulst, fijngestooten en in water gezet, leveren 

 eene plantenslijm, die, nadat de houtvezels in stroomend water zijn weggewasschen, 

 als goede vogellijm kan dienen. Men moet de stokjes niet te dik met lijm besme- 

 ren, daar ze er anders van lieverlede afdruipt of naar beneden zakt; ook moet 

 men de houtjes nu en dan eens omkeeren en over elkander draaijen of schuiven. 



Bij regen of mist, wanneer de takken en natuurlijk ook de pooten der vogels 

 vochtig zijn, blijven zij niet aan de stokjes vastzitten, en heeft dus de vangst steeds 

 slechte resultaten. Men kan echter deze ongelegenheid eenigermate verhelpen, door 

 de lijmhoutjes overeind te plaatsen; vliegen er alsdan vogels tegen aan, dan blijft 

 gewoonlijk een der vleugels vastkleven. In de allereerste uren van den ochtend 



