DE STEENUIL. 



STRIX NOGTUA. 



De Steenuil is een roofvogel, die zijne strooptogten des nachts onderneemt, 

 en daarom ook onder de orde der Nachtroolvogels (Rapaces nocturnae) gerangschikt 

 wordt, van welke het de kleine is, die in Nederland wordt aangetroffen. 



De Uilen (Slriges) kenmerken zich door hun grooten, eenigzins platten kop 

 en naar voren gerigte oogen, die door een krans van smalle, stijve en regte veer- 

 tjes omringd zijn. De oor opening is groot, bij sommige soorten als eene klep, die 

 de vogels bij het hooren wijder openen. De scherpe snavel is gedeeltelijk onder de 

 lange, stijve vederen van den oogkrans verborgen. De bovenkaak, met spitse punt 

 en scherpe zijden, is sterk naar beneden gekromd; de onderkaak is klein, bijna regt, 

 gootvormig, eenigzins plat en in de wijdere bovenkaak sluitende. Bij de meeste 

 soorten zijn de sterke pooten geheel of gedeeltelijk met vederen bedekt en van vier 

 teenen voorzien; de buitenteen kan naar willekeur voor- of achterwaarts bewogen 

 worden; op dunne boomtakken zittende, houden deze vogels twee teenen voor- en 

 twee achterwaarts; doch op den grond of op steenen rustende, meestal drie teenen 

 naar voren gerigt. Zij springen en bedienen zich bij het rooven eerst van hunne 

 klaauwen, vervolgens van hun bek. Hunne vlugt is bijna onhoorbaar, tamelijk 

 snel en met regelmatige vleugelslagen. De vleugels zijn afgerond, de groot e 

 vleugelpennen een weinig binnenwaarts gebogen, en de vlag der buitenste pennen 

 hard en aan de buitenzijde zaagswijze ingesneden; de staartpennen zijn een weinig 

 naar binnen gebogen. De vederen van het ligchaam zijn zacht, groot, week en 

 donzig, en eenvoudig van kleur. 



De wijfjes zijn bij alle soorten grooter dan de mannetjes, en dikwijls iets 

 sterker gekleurd. De pasgeboren jongen zijn bij de meeste soorten wit en bij allen 

 van een kort, digt en stijf dons voorzien. 



