broeijen, maar integendeel, hoe ouder zij worden, des te steviger nesten zullen 

 zamenstellen. Zij kiezen daarvoor gewoonlijk de hoogste takken van hooge boö 

 men, en bezigen als bouwmaterialen alleen doode takjes; soms echter wordt aar 

 de binnenzijde van het nest ook wel heide aangetroffen. Als de takjes dooreer, 

 gevlochten zijn, brengt het mannetje in den bek slijk aan en werpt dit in de nog 

 aanwezige openingen, meest altijd aan de binnen-, zelden aan de buitenzijde 

 daardoor hechten zich de takjes vast en wordt het geheel steviger, 'tgeen dan 

 ook, de hoogte, waarop het geplaatst is, in aanmerking genomen, wel het geval 

 dient te zijn, wil het nest niet door stormen uit elkaêr gerukt worden. 



Elk broeisel bestaat uit vier a zes eijeren, die flets blaauwachtig groen zijn, met 

 graauwe, kleine, gelijkmatig verdeelde vlekjes. In kleur zijn zij, even als die van 

 de Vlaamsche Gaai, aan de eijeren van alle andere kraaiachlige vogels gelijk, doch 

 verschillen daarvan door hunne geringere grootte. 



De broeitijd duurt gewoonlijk achttien dagen, soms een of twee dagen lan- 

 ger, al naardat het weder min of meer warm is. De jongen worden door beide 

 ouden in de eerste dagen met rupsen en wormen, later met hardere insecten 

 gevoed. Als ze reeds het nest kunnen verlaten, blijven zij nog eenigen tijd, die 

 van het tweede broeisel meestal tot het volgende voorjaar, in 't gezelschap der 

 ouden. 



De oude Eksters blijven jaren lang gepaard, komen op dezelide plaats terug, 

 om te broeijen, maar maken daar een nieuw nest, waartoe echter nog dikwijls 

 van de bouwstoffen van het vorige nest gebruik wordt gemaakt. 



liet voedsel dezer vogels bestaat hoofdzakelijk uit insecten, kleine hagedissen, 

 veldmuizen of wormen, die zij behendig uit den grond pikken; zij vangen ook 

 vlinders en kevers in de vlugt, stelen de eijeren van andere kleine vogelsoorten 

 en versmaden ook de zeer jonge voorwerpen niet, wanneer zij die magtig kunnen 

 worden. 



Hun stemgeluid is, ofschoon eenvoudig, meer ontwikkeld dan dat der overige 

 inheemsche kraaiachtige vogels, en naar omstandigheden laten de Eksters ver- 

 schillende geluiden hooren. Hunne lokstem is krachtig en wordt dikwijls schateren 

 genoemd; men hoort die tegen en na, maar zelden gedurende den paartijd. 



Bij hunne bewegingen in de hoornen maken zij groote sprongen, doch op 

 den grond loopen zij gewoonlijk, en springen alleen dan, wanneer zij spoediger 

 vooruit willen komen. Het zijn zeer voorzigtige, schuwe en verstandige vogels, 



