DE KUIFMEES. 



PARUS CRISTATUS. 



De Kuifmees is hier te lande veel minder algemeen, dan de meeste andere 

 Meezensoorten; slechts in enkele provinciën treft men haar, meestal in gezelschap 

 van andere vogels, in de dennenbosschen aan; in de kustprovinciën ziet men 

 haar zelden anders, dan op den trek, terwijl zij daarentegen in de meeste streken 

 van Gelderland en Noord-Braband het geheele jaar door wordt opgemerkt. In 

 Frankrijk komt zij menigvuldiger dan bij ons voor; in Duitschland daarentegen 

 weder minder algemeen dan in Frankrijk, terwijl zij in Engeland eene algemeene 

 Meezensoort is. 



Ofschoon de Kuifmees door hare verlengde kopveêren een zeer eigenaardig 

 uiterlijk heeft, wijkt zij toch in andere opzigten weinig van de Zwartkop-Mees 

 (P. palustris) af, met welke zij althans in kleuren, grootte en stemgeluid bijna 

 geheel overeenkomt. Vooral het gewone geroep dezer beide Meezensoorten biedt 

 zoo weinig verschil aan, dat men, alleen op het geluid afgaande, ze niet van 

 elkaêr zou kunnen onderscheiden. 



Het mannetje verschilt slechts weinig van het wijfje; bij haar zijn alleen de 

 kleuren aan den kop minder duidelijk afgescheiden. De jongen hebben reeds de 

 eerste weken na het uitv liegen kuifveêren, welke echter niet zoo lang als die der 

 ouden zijn. 



De broeitijd der Kuifmees begint in Mei of in 't laatst van April. Ieder paar 

 broeit gewoonlijk tweemaal; het eerste broeisel bevat vijf a acht, het tweede zelden 

 meer dan vijf eijeren, die in kleur en grootte nagenoeg aan die der Pimpel- of 

 Zwartkop-Mees gelijk zijn, doch meestal iets meer naar het roode trekken, hetzij 

 door de roseachtige tint der schaal over het geheel, hetzij door de meerdere of 

 grootere roestroode vlekken aan den stompen kant. Het nest ligt in eene boom- 



