DE PIMPEL. 



PARUS CffiRULEUS. 



Van de in Nederland levende Meezen is de Pimpel of Pimpelmees de 

 meest algemeene en een der fraaist gekleurde. Hij is overigens over geheel Europa 

 verspreid, doch de voorwerpen, die in het Noordelijk gedeelte van Europa worden 

 aangetroffen, zijn meestal iets lichter, die in het Zuidelijk gedeelte daarentegen 

 gewoonlijk iets donkerder blaauw van kleur. 



In Algerië komt eene zeer verwante soort, Parus ultramarinus, voor, welke 

 slechts blaauwer en iets donkerder is dan de onze. Parus cyaneus, van Siberië, 

 heeft insgelijks met den Pimpel eenige overeenkomst, maar is grooter, heeft meer 

 wit en is grijs op den rug. 



Ofschoon de Pimpels, vooral door de blaauwe bovenkopveeren, van de overige 

 inlandsche meezensoorten aanmerkelijk verschillen, heeft niettemin de verdeeling 

 der kleuren aan het ligchaam, veel overeenkomst met die van de Gewone en 

 Zwarte of Dennen-Mees. De Pimpels gaan door hun korteren bek eenigzins naar 

 de Staartmeezen over. 



Het mannetje is. iets fraaijer van kleur dan het wijfje, en de smalle streep 

 over den buik is bij hem iets donkerder en duidelijker zigtbaar. De zeer oude 

 mannetjes zijn steeds donkerder gekleurd dan de jongere, doch volwassen, voor- 

 werpen. De jonge Pimpels zijn, tegen den tijd dat zij het nest verlaten, veel 

 fletser van tinten dan de ouden; hetgeen bij dezen wit is, wordt bij hen door 

 flets geel vervangen, terwijl het blaauw aan den kop meer naar het grijsgroene 

 trekt. In dit jeugdig kleed ondergaan zij eene langzame kleursverandering waarna 

 in het najaar door ruijing hun vederkleed, hoewel nog iets minder helder, toch 

 overigens aan dat der ouden gelijk geworden is. Zijn evenwel de jongen eerst 

 laat in den zomer uitgekomen, dan behouden zij het geelachtige aan de wangen 



