den staart zijn bij haar grijsachtig, bij het mannetje daarentegen zwart. Bij 't ver- 

 laten van het nest vertoonen de jongen reeds eenigzins de kleuren der ouden en 

 is reeds het geslachtskenmerk bij hen te onderscheiden: de jonge mannetjes zijn 

 namelijk reeds grijzer aan den kop dan de wijfjes. Tot aan den eersten rui 

 hebben de jonge voorwerpen lichter gekleurde rugveêren en eene donkere over- 

 langsche streep op den rug. 



De Baardmannetjes zijn trekvogels, die in het Zuiden overwinteren en, naar 

 't schijnt, alleen om te broeijen herwaarts komen. Zij bezoeken ons namelijk om- 

 streeks het einde van April en het begin van Mei, soms vroeger; en vertrekken 

 weder in Augustus oi' September. Zij broeijen slechts eenmaal, namelijk tegen 

 hall' Junij. Gewoonlijk maken zij hun nest aan jonge rietstengels vast, hetgeen ten 

 gevolge heeft, dat het langzamerhand rijst en, wanneer de jongen volwassen zijn, 

 gewoonlijk een voet hooger staat, dan toen de eijeren erin gelegd werden. Men heeft 

 ook wel eens een nest tusschen het hooge gras langs den waterkant aangetroffen, 

 doch dit behoort, tot de uitzonderingen. Ik zelf heb verscheidene nesten gevonden, 

 de meesten in het riet; eenige waren napvormig en aan kruiselings over elkaêr 

 gegroeide rietstengels bevestigd; een ander was gedeeltelijk besloten in, gedeelte- 

 lijk hangende aan de takken van een in het water gevallen boom; het volgende 

 jaar vond ik op dezellde plaats weder een nest. Als bouwstoffen bezigen zij uit- 

 gepluisde drooge rietbladeren en droog gras, welk een en ander zij met dunnere 

 plantdraden zamenweven. Voor het binnenwerk gebruiken zij gewoonlijk paardenhaar. 



Het wijfje legt meestal vier eijeren, welke naar evenredigheid nog al vrij groot 

 zijn en in kleur somtijds onderling verschillen; gewoonlijk zijn zij wit, met eenige 

 lichtpaarsachtig grijze haaltjes en schrapjes aan het benedeneinde. De eijeren der 

 Baardmannetjes hebben meer overeenkomst mei die eener Gors (Emberiza), 

 dan met die der eigenlijke Meezen (Parus). Men heelt ook witte en licht roos- 

 kleurige gevonden, maar zulken heb ik nooit gezien. 



Sommigen beweren dat beide ouden broeijen; ik heb dit echter nog nooit 

 waargenomen, en ik houd het voor hoogst onwaarschijnlijk, en wel daarom, om- 

 dat bij die vogelsoorten, waarvan het wijfje de kleuren heeft, welke met den 

 grond, met het nest zelf, of met de plaats waarop het ligt, overeenkomen, en 

 waarvan het mannetje fraaijer is gekleurd, het bijna een vaste regel is, dat 

 alleen het wijfje broeit. 



Ieder natuuronderzoeker zal immers opgemerkt hebben, dat van fraai ge- 



