DE BRAAMSLUIPEE. 



S Y L V 1 A C ü R R ü C A. 



De Braamsluiper, die in verschillende streken van ons vaderland ook Kersen- 

 diefje genoemd wordt, is in Europa, naast de Grasmusch (S. cinerea), de alge- 

 meenste soort van de groep Curruca. In de wetenschap heet hij, volgens nieuwe 

 schrijvers, ook Curruca rufa en C. albigula. Den bijnaam Kersendiefje heeft hij te 

 danken aan zijne eigenschap, om 's zomers in de boomgaarden kersen te eten, of 

 liever, van de kersen te pikken. Men noemt hem Braamsluiper, omdat hij veeltijds 

 wordt aangetroffen in streken, waar braambeziën groeijen en waar hij dan in de 

 braamstruiken rondspringt en ook nestelt. 



Deze vogel bezoekt on» van half April tot de eerste dagen van September; 

 meestal komt hij gelijktijdig met de Grasmusch. Na September vindt men hem nog 

 in Zuid-Europa, alwaar hij dikwijls overwintert; wordt het hem daar echter nog 

 te koud, dan trekt hij tot Noord- Afrika. 



Hier te lande vindt men den Braamsluiper het menigvuldigst in Gelderland 

 en Noord-Braband; in laatstgenoemde provincie behoort hij tot de meest algemeene 

 zangers en schijnt zelfs in sommige streken de Grasmusch geheel te vervangen. 

 In de kustprovinciën daarentegen is hij, ofschoon lang niet zeldzaam, toch niet 

 zoo algemeen als in genoemde streken. Hij bewoont bij voorkeur een droogen, 

 heideachtigen grond, laag hout, als struiken en heesters, en boomgaarden. 



Er bestaat geen aanmerkelijk verschil tusschen de seksen; alleen is het man- 

 netje wat rosser op de borst en donkerder aan de wangen, terwijl de kleuren aan 

 keel en oorsteek zich bij hem duidelijker afscheiden, dan bij het wijfje. 



De jongen hebben dezelfde kleuren als de ouden, doch over 't algemeen wat 

 fïaauwer tint; hunne pooten zijn geelachtig, hunne iris blaauwgrijs en hun snavel 

 blijft gedurende de eerste maanden bruingeel. 



