DE WINTEKZANGEK. 



ACCENTOR MODULARIS. 



Dit vogeltje, dat dikwijls met den zonderlingen naam „Bastaardnachtegaal" 

 bestempeld wordt, is in ons land een der meest algemeene Zangers. Wat den 

 vorm betreft, sluit de Winterzanger zich bij de Sylviae aan; doch zijn bek is 

 meer priemvormig, hooger, alsook breeder aan den wortel; de teenen zijn kort, 

 maar de nagels krachtig. In zijne bewegingen heeft hij iets sluipends, en hij 

 springt zoo behendig door heggen en struiken, dat men zou denken dat hij vloog. 

 De Winterzanger klimt nooit tegen takken op, en wordt meestal in horizontale 

 houding gezien. Hij komt veel op den grond, springt daar schielijk voort, en 

 wipt soms met den staart. 



Deze vogel bewoont Midden- en Zuid-Europa en Noord-Afrika ; hier te lande 

 is het de eenige soort van het geslacht Accentor, welk geslacht uit slechts weinige 

 soorten bestaat, die alleen in Europa en Azië worden gevonden. In de meeste stre- 

 ken, waar Accentor modularis des zomers wordt aangetroffen, vindt men hem ook 

 gedurende het koude jaargetijde; zelden verlaat hij de streek, waar hij gebroeid 

 heeft; de weinigen, die wegtrekken, zijn dan ook hoofdzakelijk jonge voorwerpen. 



Er bestaat geen zeer kennelijk verschil tusschen beide seksen. Het mannetje 

 is in 't oog vallend grooter en zwaarder dan het wijfje; zijne kleuren trekken, 

 aan den kop, meer naar het helder grijze, en de vleugelvederen zijn duidelijker 

 bruin en zwart. Eenjarige jongen zijn meer eenkleurig graauw. Tegen den tijd 

 dat zij het nest verlaten, verschillen zij niet veel van de oude voorwerpen; alleen 

 zijn de strepen op hunne borst donkerder, hun snavel geelachtig rood, en de iris 

 donkergrijs, in plaats van lichtbruin. 



De Winterzangers paren in April, en omstreeks het einde dier maand 

 beginnen zij den nestbouw. Het mannetje is gedurende den bloeitijd buiten- 



