DE LEEÜWEEIK. 



ALAUDA ARVENSIS. 



Deze vogel, dien wij Veld- en Akkerleeuwerik of Gewonen Leeuwerik noemen, 

 is hier te lande vrij algemeen. Hij is van de Europesche soorten de meest bekende, 

 en men kan hem als den grondvorm van dit zoo uitgestrekte geslacht beschouwen. 

 Er bestaan namelijk onder de leeuwerikachtige vogels vele vormen, die van de 

 hier inheemsche min of meer afwijken, en die door vele ornithologen als afzon- 

 derlijke geslachten worden aangemerkt. 



De leeuwerikachtige vogels komen zoowel in koude als in warme gewesten 

 voor; sommige eigenaardige vormen zijn echter aan bepaalde streken eigen. In 

 Europa treft men drieërlei leeuwerikachtige vogels aan, waarvan de Gewone, de 

 Boom- en de Kuifleeuwerik eigenlijke Leeuwerikken kunnen genoemd worden. 

 De tweede vorm, die der Hoornleeuwerikken (Otocöris), wordt in ons werelddeel door 

 slechts ééne soort vertegenwoordigd. Tot den derden vorm behoort de zooge- 

 naamde Kalander, die door zijn dikkeren bek eenigzins als een overgang tot de 

 Musschen is te beschouwen. De vijf genoemde soorten van Leeuwerikken wor- 

 den allen in ons land aangetroffen. 



Over 't algemeen zijn al de tot dit geslacht behoorende vogels eenvoudig 

 gekleurd. Wat hunne grootte betreft, staan zij tusschen den Zwarten Lijster en 

 het Sijsje in. De kleine vleugelpennen zijn bij allen zeer kennelijk en komen met 

 die der Kwikstaarten en Piepers overeen. Op eenige uitzonderingen na, hebben alle 

 soor'en een langen, regten nagel aan den achterteen, hetgeen aantoont dat deze 

 vogels op den grond leven; evenwel worden er eenige wel eens op de takken 

 der boomen gezien, zoo als de Boomleeuwerik (A. arborea), en uit dezen naam 

 zou men alligt afleiden, dat deze vogel uitsluitend op boomen leeft; doch dit is 

 het geval niet: ook de aldus genoemde soort toeft hoofdzakelijk op den grond, 



