DE SPKEEUW. 



STURNUS VULGARIS. 



Spreeuwen zijn bij ons alles behalve zeldzaam; en evenwel, hoe talrijk zij ook 

 in alle streken van ons land en op zoo vele andere plaatsen worden aangetroffen, 

 toch zijn zij nog maar weinig van nabij bekend; ja, het schijnt wel, dat zij, juist 

 omdat zij zoo algemeen zijn, geheel over het hoofd worden gezien; althans wei- 

 nigen weten, dat onze Gewone Spreeuw niet alleen een der fraaiste vogelsoorten 

 van ons werelddeel is, maar ook de meeste onzer kamervogels door oplettend- 

 heid, zang en vrolijkheid overtreft. 



De Gewone Spreeuw bewoont bijna geheel Europa en Klein-Azië; alleen in 

 eenige Zuid-Europesche landen wordt hij door den Zwarten Spreeuw (Sturnus 

 unicolor) vervangen. In sommige streken van Europa zijn het standvogels; van de 

 hier te lande broeijende trekken velen weg, terwijl anderen 's winters rondzwer- 

 ven, soms ook het koude jaargetijde in den omtrek hunner broeiplaatsen door- 

 brengen. 



De Spreeuwen zoeken hun voedsel, vooral wormen, op den grond. Op het 

 weiland ziet men ze in de onmiddellijke nabijheid van het grazende vee, 

 omdat het grazen, namelijk de hierdoor veroorzaakte trillende beweging van den 

 grond, vele wormen naar boven doet komen. Zij volgen ook de Kraaijen, vooral 

 de Roeken, omdat dezen na in den grond geboord te hebben, bij voorkeur de 

 larven van mestkevers eten, doch de wormen versmaden, welke dan door de 

 Spreeuwen worden opgepikt. Des zomers komen zij in tuinen en boomgaarden 

 bezien stelen; zij doorzoeken ook den molm in holle boomstammen, om er de 

 insecten, vooral mieren en hare larven, uit te pikken. In het najaar voeden zij 

 zich ook met zaden, en 's winters komen zij zeer digt bij de woningen, waar zij 

 dikwijls de broodkruimels of ander afval van de tafel aan de Musschen betwisten. 



