DE VINK. 



FRINGILLA C(ELEBS. 



De Vink is, van al onze inheemsche kamervogels, zeker de meest bekende. 

 Hij is de grondvorm en de gemeenste soort van het zoo uitgebreide vinkenge- 

 slacht; het is een fraaije vogel, die zoowel om zijne kleuren als om zijn wel- 

 bekenden zang algemeen geprezen wordt. 



Hij heeft in vele steden van ons land verschillende bijnamen, als: Schildvink, 

 Maanvink, Gewone Vink, enz., doch heet steeds „Vink", omdat zijn gewoon geroep 

 als „fink, fink" luidt. 



In het voorbijgaan zij gezegd, dat er in ons land slechts twee eigenlijke 

 Vinkensoorten voorkomen, namelijk, de Gewone en de Keep (Fr. montlf ring Ulo), 

 van welke ook is waargenomen, dat in den vrijen staat het mannetje der eerst- 

 genoemde met het wijfje der laatstgenoemde soort somtijds paart. De overige 

 Fringilla's zijn wel vinkachtige vogels, maar wijken in vele opzigten van den 

 grondvorm af. Deze soorten dragen echter inlandsche namen, welke met die van 

 hare familie (de Vinken) niets gemeens hebben, zoo als: Kneutje, Barmsijs, Sijsje, 

 Groenling, Putter, enz. Ofschoon nu ook deze soorten tegenwoordig weder in 

 ondergeslachten zijn verdeeld, blijven zij evenwel, door hun algemeenen vorm, 

 tot de Vinken of vinkachtige vogels belmoren, gelijk ook onze Huis- en Ring- 

 musschen, welke echter weder eene eigen familie of ondergeslacht (Passer) uit- 

 maken. Daarentegen worden vele vogels met den naam „Vink" bestempeld, zonder 

 echter tot dat geslacht te belmoren, b. v. de Goud vink, de Vlas- of Koevink 

 (Motacüla flava), de Appelvink (Coccothraustes vulgaris), de Rietvink (Emberiza 

 schoeniclus) en anderen. 



De eigenlijke Vink bewoont bijna geheel Europa, tot zelfs het verre Noorden, 

 doch komt minder in de Zuidelijk gelegen streken voor. 



