HET S IJ S J E. 



FRINGILLA SPINUS. 



Van de in Nederland inheemsche vinkachtige vogels is het Sijsje de kleinste 

 soort. Door zijne geringe grootte en naar evenredigheid lange, smalle vleugels, 

 wijkt het eenigzins van de eigenlijke Vinken af; de nieuwere ornithologen hebben 

 het dan ook tot een nieuw geslacht (Chrysomitris) of onderafdeeling gebragt, 

 welke zich door de volgende kenmerken onderscheidt: de vleugels reiken tot over 

 de helft van den staart; de vleugelpennen der eerste orde zijn lang, die der tweede 

 orde betrekkelijk kort, doch breed; de bek is, even als bij de Vinken, kegelvormig, 

 maar spitser, puntiger en minder geschikt om harde zaden of steenvruchten door 

 te breken; de pooten zijn kort, en de teenen van scherpe nagels voorzien; de 

 bovenste dekvederen van den staart reiken tot aan het einde der middelste 

 staartpennen, en ook de onderste dekvederen zijn naar evenredigheid langer dan 

 bij de overige vinkachtige vogels. 



Het nieuwe geslacht, waarvan het Sijsje de grondvorm is, telt slechts weinige 

 soorten. Eenige daarvan hebben onderling veel overeenkomst in kleur en zijn van 

 ons Sijsje naauwelijks te onderscheiden, ofschoon zij in zeer verschillende gewesten 

 worden aangetroffen; zoo b. v. gelijkt het Sijsje van Japan (Chrysomitris spinoïdes) 

 dermate op het onze, dat men het veeleer eene variëteit, dan eene andere soort 

 zou kunnen noemen; het is alleen iets kleiner, en iets zwarter op het bovenhoofd. 



Eene andere soort (Chrysomitris spinescens) is in Nieuw-Grenada zeer alge- 

 meen; zij wordt er eveneens in de kooi gehouden, heeft denzelfden zang als de 

 onze, maar is kleiner; de geheele bovenkop is zwart en de onderdeelen zijn 

 groenachtiger. In Zuid-Amerika , namelijk in Chili, komt een Sijsje voor, dat grooter 

 en zwaarder van bek is, dan het onze, doch daarmede in kleur, levenswijze en 

 zang vrij wel overeenkomt en ook in kooijen gehouden wordt. 



