DE GOUD VIN K. 



PYRRHULA VULGARIS. 



Hel geslacht Pyrrlmla wordt in Europa door slechts ééne soort vertegen- 

 woordigd. Er bestaan echter van deze soort twee standvastige rassen, waarvan 

 het groote het minst algemeene is. 



Vele vogellief hebbers meenen, dat de voorwerpen, tot het kleine ras behoo- 

 rende, de jongen zijn van het groote. Enkele ornithologen daarentegen beschou- 

 wen ze als twee afzonderlijke soorten, en noemen den groot en GoudvinkP. coccinea 

 en den kleinen P. vulgaris, ofschoon zij in kleur noch levenswijze verschillen. 



Het onderscheid tusschen de seksen is bij dezen vogel zeer in 't oog loopend: 

 bij de wijfjes wordt namelijk de roode kleur der onderdeelen door graauw ver- 

 vangen en is ook het zwart van bovenkop en vleugels minder glanzig. De roode 

 binnenvlag aan de eerste kleine vleugelpen ontbreekt steeds bij de wijfjes, en is 

 bij sommige mannetjes bijna geheel onzigtbaar. 



In den natuurstaat is de Goudvink rustig van aard, niet schuw, maar zelfs 

 vertrouwelijk; althans verbergt hij naauwelijks zijn nest. Men treft hem meestal 

 in sombere streken aan, waar dennen groeijen. Hij zoekt bij voorkeur dezen boom, 

 met welks zaden hij zich voedt, en op welks hoogste takken hij de woning voor 

 zijne nakomelingschap bouwt. Het nest is niet groot; de wanden zijn tamelijk dun, 

 doch vast en doorweven; het geheel is half kogelvormig, eenigzins plat en met 

 het geheele ondervlak aan den tak gehecht. 



De broeitijd duurt van Mei tot Augustus. Het wijfje legt tweemaal, in Mei 

 en in Julij, drie a vijf eijeren; deze zijn van eene licht blaauwgroene kleur en, 

 vooral aan het stompe einde, van kleine stipjes voorzien. 



Terwijl het wijfje broeit, brengt het mannetje haar voedsel. Zij verlaat het 

 nest alleen bij hooge noodzakelijkheid en is dermate aan haar kroost gehecht, 



