dat zij zich liever met de eerste uitwerpselen der jongen als voedsel behelpt , dan 

 dat zij hen zou durven verlaten. Zoodra echter de jongen eenige dagen oud zijn 

 geworden, hebben zij de moederlijke warmte minder noodig; dan verlaat ook het 

 wijfje meermalen het nest, verwijdert de uitwerpselen en gaat nu van broeijen 

 tot voeden over, waarbij zij en het mannetje schijnen te wedijveren, wie van 

 beiden het beste en meest geliefkoosde voedsel voor de jongen zal aanbrengen. 



De jongen hebben de kleur hunner moeder en krijgen hun volmaakt veder- 

 kleed meestal in het volgende voorjaar. 



De vogelhandelaars bestrijken soms de onderdeden van het mannetje met 

 vermiljoen, of eenige andere roode kleurstof, ten einde het in veler oog een 

 fraaijer voorkomen te geven; deze kleur verdwijnt echter gewoonlijk spoedig. 



De gemiddelde prijs van den Goudvink (het mannetje) is twee en een halve 

 gulden; van het nest met de jongen, of dezen zonder het nest, ongeveer een halve 

 gulden per stuk (de jonge wijfjes natuurlijk medegerekend). Wanneer zij niet te 

 jong zijn, dat wil zeggen, niet beneden de vijf dagen, worden zij met gebrok- 

 keld hennepzaad en geweekt brood (zoogenaamd met de pen) grootgebragt. Als 

 zij daarentegen meer dan veertien dagen oud zijn of bijna kunnen vliegen, is het 

 zeer moeijelijk hen levend te houden, omdat zij dan reeds eenige kennis krijgen 

 van het voedsel, dat de ouden hun toedienen. 



Het beste voedsel voor de ouden in gevangen staat is wit zaad. Zij eten ech- 

 ter ook gaarne allerhande pitten, jonge bladknoppen en vooral hennepzaad. 



De Goudvink behoort overal tot de meer zeldzame vogels. Die, welke men 

 hier te lande in gevangen staat aantreft, zijn meestal uit Duitschland en België 

 afkomstig. De grooten worden meestal Duitsche Goudvinken genoemd, en hun 

 vooral leert men verschillende aria's te fluiten. Deze kunstmatige zang verschaft 

 ons dikwijls veel genot; de omvang der stem wordt daardoor uitgebreider, en het 

 geluid zelfs helderder. De vogels, die aan dit vereischte voldoen, zijn dan ook 

 natuurlijk veel meer waard dan de anderen, de zoogenaamde „wildzangers". 



Deze fraaije vogel zingt in de kooi van Maart tot September, en soms den 

 geheelen winter door, vooral wanneer er andere zangvogels, zoo als Kanaries, in 

 de nabijheid zijn; bij voorkeur echter wil hij niet met deze of met andere vogels 

 in dezelfde kooi of volière leven. 



De Goudvink bezit zonderlinge eigenschappen, die men bij andere kamervo- 

 gels niet of zelden opmerkt, en het is voor den vogellief hebber van groot belang 



