HET BONTE WEÊUWTJE. 



VIÜUA SERENA. 



Onder den bijnaam „Weêuwtjes" kennen wij eenige West- en Zuid-Afrikaan- 

 sche vogeltjes, die tot de groote familie der Vinken behooren en om hun langen 

 staart en hunne frissche kleuren als kamervogels zeer gezocht zijn en zeer veel 

 waarde hebben. 



De oorsprong van hun zonderlingen Hollandschen naam is denkelijk daaraan 

 toe te schrijven, dat zij in hun vaderland door de Portugezen Whidahs genoemd 

 worden, van welk woord waarschijnlijk de Fransche benaming Veuve en zoo ook 

 de Hollandsche naam „Weêuwtje" ontstaan zijn. 



De weinige soorten van dit geslacht bieden onderling wel eenig verschil in 

 vorm van snavel aan. De Vidua serena, b. v. , heeft den snavel als de Estrelda's; 

 van de Vidua paradisea gelijkt de bek meer op dien der Euplectes (Oranje-Vinken). 

 Eigenlijk bestaat het kenmerk van dit geslacht hoofdzakelijk in de verlengde staart- 

 pennen. Ook die staartpennen bieden onderling veel verschil aan: bij de eene 

 soort zijn zij smal en regt, bij anderen breed, puntig en naar binnen gekromd. 

 Bij alle soorten draagt het mannetje een zomer- of liever prachtkleed; voor het 

 overige zijn zijne kleuren eenvoudig en aan die van het wijfje gelijk. 



De Vidua serena, de hierbij afgebeelde soort, bewoont de Westkust van Afrika, 

 waaronder het eiland St. Thomas, waar zij echter zeldzaam is. In sommige stre- 

 ken worden grootere voorwerpen aangetroffen, die echter in kleur geheel met de 

 Kleine of Gewone overeenstemmen en gewoonlijk als Vidua principalis beschreven 

 worden. Eene zwartere en kleinere soort is kortelings in Angola ontdekt; zij komt 

 met de Gewone nagenoeg overeen, doch schijnt meer eene kleinere en donkere 

 variëteit, dan wel eene standvastige soort te zijn. 



Het verschil tusschen de seksen is bij deze vogeltjes zeer in het oog vallend, 



