wanneer de mannelijke voorwerpen hun prachtcostuum dragen; anders zijn zij 

 alleen door een geoefend oog van elkander te onderscheiden. Het wijfje is namelijk 

 steeds iets bleeker aan de bovendeelen, en heeft meestal lichter gekleurde pootjes; 

 de onderdeden zijn zandkleurig, met flaauwe vlekjes op den krop en langs de zijden; 

 de bovendeelen bruinachtig met vlekken op de rugveêren, welke vlekken aldaar 

 min of meer duidelijke strepen vormen. De jongen zijn vóór den rui geheel bruin- 

 achtig en bijna onmerkbaar gevlekt; tegen den rui worden de vlekken meer 

 zigtbaar, maar hun bek is bruin en hunne pooten zijn grijsachtig. Na dien tijd 

 zijn hunne kleuren iets donkerder, maar is toch nog geen verschil in de seksen 

 op te merken. De zoo schoone kleuren der mannetjes komen eerst tegen den 

 paartijd, en dan nog wel van lieverlede, te voorschijn. Na den broeitijd ruijen 

 de ouden vroeger dan de jongen. De mannetjes verliezen hunne fraaije kleuren 

 en lange pennen bijna geheel door ruijing. Eenige vederpartijen, zoo als van den 

 bovenkop en de kleinste vleugeldekveêren, zijn meer aan verkleuring onderhe\ig 

 en worden slechts gedeeltelijk of in 't geheel niet door nieuwe vederen vervangen. 

 De ruitijd duurt, in den natuurstaat, van Februarij tot April, die der jongen van 

 Maart tot Mei, en de broeitijd van November tot Januarij. Tegen Augustus of 

 September beginnen de mannetjes te verkleuren, en die verkleuring is bij hen 

 binnen ongeveer eene maand afgeloopen, dus spoediger dan bij de andere vogel- 

 soorten, die koudere streken bewonen en insgelijks een zomerkleed krijgen. Even- 

 wel vindt men ook bij deze soort nog in October voorwerpen, die hun pracht- 

 kleed slechts gedeeltelijk bezitten ; waarschijnlijk zijn dit jongen van een tweede of 

 laatste broeisel, terwijl de reeds verkleurde, oude voorwerpen zijn. Men kan het 

 ook toeschrijven aan de meer gelijkmatige warmte van het klimaat, waardoor het 

 er minder op aankomt wanneer de vogels broeijen, zoodat, indien zij buiten den 

 gewonen tijd nestelen, dit minder of in 't geheel niet schadelijk voor de jongen 

 kan zijn, dan alleen voor zoover zij daardoor later tot wasdom, en bij gevolg ook 

 later in 't bezit van hunne volmaakte gekleurde vederen kunnen komen. 



De Weèuwtjes bewonen vooral die vlakten, waarop hoog gras en overvloedig 

 lage planten groeijen. Op zulke grasvelden komen gewoonlijk kleine boomen of 

 groote heesters voor, aan welker onderste takken de nesten worden vastgehecht. 

 De bouwstoffen, die deze vogeltjes voor hun nest bezigen, worden uit de onmid- 

 dellijke nabijheid aangebragt, en bestaan derhalve uit doode grasstengels en drooge, 

 dunne halmen. Voor het binnenwerk gebruiken zij dunnere plantendraden en aller- 



