hande fijn plantaardig pluis. Het nest is bijna rond en heeft eene groote opening 

 op zijde. Het getal eijeren van elk broeisel is gewoonlijk vijf a zeven; zij zijn 

 vuil wit, met menigvuldige kleine, grijze stipjes bedekt, en doen, wat kleur be- 

 treft, aan die der Ringmusch denken. 



Het voedsel der ouden bestaat uitsluitend uit zaden. De jongen worden door 

 het wijfje met kleine zaden, vooral met graszaad, gevoerd en vliegen, nadat zij 

 het nest verlaten hebben, nog eenigen tijd met de ouden mede, maar blijven nog 

 lang op de grasvelden vertoeven. 



Het gewoon geroep dezer vogeltjes komt met dat der Barmen (Acanthls) 

 overeen, en de zang van het mannetje is zeer eenvoudig, bestaande alleen uit het 

 schielijk herhalen van zijn gewoon geroep; ook laat hij bij afwisseling, vooral 

 onder het vliegen, een zacht ratelend geluid hooren. 



Men vangt ze (waaronder vele jongen) met tusschen takken geplaatste strik- 

 ken, als ook met kleine rieten kooitjes. 



In de volière geeft men hun gierst, wit zaad en zoogenaamd bosjeszaad. In 

 gevangenschap telen zij somtijds, doch zelden, voort, en alleen bij buitengewoon 

 goede behandeling; daartoe wordt vooral eene bijzonder groote volière vereischt, 

 die, even als bij den Rijstvogel, van rietmatten of bossen los riet voorzien 

 moet zijn. 



