(éénjarig) zijn óf nooit met een mannetje van hare soort gebroeid hebben, en zij 

 mag ook geen andere Kanaries hooren of zien. Dit geldt ook voor de soort, waar- 

 mede men haar tracht te vercenigen. In de meeste gevallen mislukt echter de 

 kunstparing; óf de eijercn zijn onbevrucht, óf de brocister verlaat ze, óf de jon- 

 gen sterven vroeg. 



Willen de Kanaries onderling in gevangenschap voorttelen, dan dienen de 

 voorwerpen niet te veel in leeftijd te verschillen; ook moet men daartoe geene 

 vogels bijeenbrengen, die reeds eenige jaren bereikt hebben zonder ooit gepaard 

 geweest te zijn. De kooijen, waarin men ze houdt, moeten zóó zijn ingerigt, dat 

 het wijfje op het nest niet gezien wordt en ook zelf niet te veel ziet. Rust is 

 een hoofdvereischte. Als het laatste ei, het vierde of vijfde, gelegd is, laat men 

 voorzigtig het mannetje in een ander kooitje overgaan, opdat hij het broei- 

 jende wijfje niet hindere. De nesten moeten niet bestaan uit mandjes van hooi, 

 met paarden- of varkenshaar gevuld, welke men er gewoonlijk voor bezigt, doch 

 die inderdaad ondoelmatig zijn, maar uit een kunstmatig in elkander gewerkt 

 bakje of nestje van mos en geplukt vilt. Men legt daar zachte wol en veeren in, 

 en ook wat veeren en pluis in de kooi; dan kunnen de vogels het zoo schikken, 

 als zij 't zelf het best vinden. Men brenge, zoodra de eijeren 10 a 12 dagen be- 

 broeid zijn, wat gehakt ei en gekneusd hennepzaad (waarvan men de schillen 

 wegblaast), met een weinig beschuitkruimels onder elkaèr gemengd, in den etens- 

 bak. Men lette er vervolgens op, of den dertienden dag de jongen zijn uitgekomen, 

 waarop men weder versch voeder aanbrengt. Dikwijls, vooral de eerste maal, 

 broeit het wijfje veertien dagen, en komen er niet altoos uit alle vier eijeren 

 jongen te voorschijn. In ieder geval moet men, zoodra er jongen zijn, eiken dag 

 versch voeder in den bak doen. Zoodra de jongen 18 a 22 dagen oud zijn, moet 

 men er wat minder ei onder mengen, maar geeft men, daarvoor in de plaats, 

 in een afzonderlijk potje, wat in suikerwater geweekt, tarwe- of wittebrood. 28 

 a 35 dagen na het uitkomen beginnen de jongen reeds uit eigen beweging te 

 pikken, doch worden nog aanhoudend door de moeder gevoerd. In den regel 

 zijn de jongen binnen 4 weken reeds in staat op het nest te komen, en binnen 

 5 weken springen zij al door de kooi. Evenwel is er voor dat alles geen vaste 

 tijd te bepalen, daar er meestal tusschen het eene en het andere broeisel nog al 

 verschil bestaat. Gedurende de eerste weken is het raadzaam, de jongen op ge- 

 weekt zwartzaad, hennepzaad (gekneusd), broodkruimels en wat fijne witte suiker 



