Westkust bewonen deze vogeltjes de grasvlakten der hooge bergstreken. In het 

 geboomte vindt men ze weinig. In de eerstgenoemde streken houden zij zich meer 

 in de laagte, vooral in moerassen op. Steeds vliegen zij in troepen, en zelfs ver- 

 eenigen zij zich met andere vogels tot zwermen, die, door het overgroot aantal, 

 onder het opvliegen zooveel geraas maken, dat men aan het rollen van den don- 

 der denkt. 



De mannetjes in hun prachtkleed zijn van de wijfjes te onderscheiden door 

 hun rooden kop. Na den broeitijd daarentegen is er geen uiterlijk verschil tusschen 

 de seksen op te merken. De jongen, die nagenoeg de kleuren der ouden hebben, 

 herkent men spoedig aan hun lichter gekleurden, meer geelachtigen snavel, aan 

 hunne vleeschkleurige pooten en donker blaauwzwarte iris. Hun vederkleed is 

 echter in het eerste jaar nimmer zoo donker gestreept, als dat der oude voor- 

 werpen. 



Gewoonlijk begint het mannetje in Augustus te verkleuren; evenwel is de 

 tijd, waarop men volmaakt gekleurde voorwerpen aantreft, zeer onbepaald; althans 

 ik trof, het geheele jaar door, zoowel gedeeltelijk als geheel roodkoppige aan; 

 de meesten echter van Julij tot November. De verandering van het eenvoudige tot 

 het prachtkleed geschiedt door langzame verkleuring der vederen; de roode kop- 

 veêren verdwijnen na den broeitijd door ruijing. Bij deze vogels schijnt intusschen 

 eene uitzondering op den regel te bestaan, deze namelijk, dat er voorwerpen ge- 

 vonden worden, die na de ruijing hunne prachtkleur behouden, dus nieuwe veeren 

 van dezelfde kleur terugkrijgen. Ik moet dit althans onderstellen, vermits ik wel 

 eens ruijende vogels van deze soort geschoten heb, die nieuwe vederen (stoppels) 

 van eene roode kleur bezaten. 



De broeitijd duurt van Julij tot September; evenwel worden ook nog in No-< 

 vember nesten met eijeren gevonden. In die streken, waar deze vogel voorkomt, begint 

 men na den regentijd (October, November) met den aanleg van plantages, waarbij 

 dikwijls groote grasvelden worden opgeruimd. Bij zulke gelegenheden vonden de 

 arbeidende negers menigmaal nesten, die groot en van droog gras gemaakt waren, 

 en waarvan de opening zich op zijde bevond. Dergelijke nesten, maar van eene 

 andere zamenstelling, namelijk met de opening van onderen, werden mij soms 

 ook ter hand gesteld, en ik geloof dat beide van ééne en dezelfde soort, en wel 

 van den Roodk op-Wever waren. De bouwstoffen zelve, alsmede de wijze, waarop 

 die bouwstoffen zaamgeweven waren, toonden duidelijk genoeg aan, dat ze vaneen 



