Vergelijken vogel moesten zijn; en aangezien ik in die vlakten geene andere vinkachtige 

 vogelsoort dan den Roodkop waarnam, meen ik dat die nesten hun aanzijn aan bek en 

 pooten van PI. erythrops te danken hadden; zij waren cenigzins bolvormig, buiten- 

 gemeen veerkrachtig en, door middel van de vrij harde grasstengels en drooge, 

 harde plantendraden, degelijk in elkaêr geweven; van binnen waren zij met 

 dunnere grashalmpjes en grasbloemen gevuld; de opening was rond en eenigzins 

 vooruitstekend, even alsof de materialen rondom den ingang er later en afzonder- 

 lijk waren aangebragt. De nesten, die aan stengels hingen en den ingang onderaan 

 hadden, waren meer peervormig, naar beneden zeer breed en eenigzins zaamgedrukt. 



Gewoonlijk bevatte ieder nest 3 jongen; slechts eens zag ik er een met eije- 

 ren, welke bijna uitgebroeid waren; ten minste, er waren reeds levende jongen 

 in. Deze eijeren waren geheel geelachtig grijs, te naastenbij dezelfde tint als die van 

 een gewonen slijpsteen (oliesteen), welke kleur zij waarschijnlijk door het bebroeid 

 worden, hadden verkregen; aangezien de eijeren van Wevers over het algemeen 

 blaauw zijn. 



Het voedsel van dezen Wever bestaat in allerhande zaden, vooral graszaad, 

 jong groen en de meeldradcn van vele bloesems; ook palmbloemen worden door 

 deze vogels gretig verslonden. Waarschijnlijk eten ze ook insecten, hoewel ik nim- 

 mer eenig spoor daarvan in hunne maag vond. In maïsvelden is deze vogel even 

 schadelijk als de Rijstvogel op Java, te meer daar hij nooit alleen, maar altijd in 

 groote troepen vereenigd die velden bezoekt. Daar houden zij zich dan gedurende 

 het grootste gedeelte van den dag op, klauteren 's morgens vroeg en tegen den 

 avond tegen maïsstengels naar boven, en verslinden de zaden. Dikwijls houdt zich 

 eene geheele bende Wevers in een graanveld op, zonder dat men er één van gewaar 

 wordt, daar zij zich bij naderend gevaar verschuilen. Komt men hen te digt nabij, dan 

 vliegt de zwerm op eens omhoog, en strijkt een weinig verder weder neer, om, 

 zoodra zij de kans schoon zien, naar de vorige plaats terug te keeren. 



Zij zijn schuw en rnoeijelijk te vangen, zelfs moeijelijk te schieten, daar men 

 ze niet ligt onder schot kan krijgen. Wel vangt men ze dikwijls met kleine netjes, 

 maar daarin raken zij toch niet zoo spoedig gevangen, als de meeste andere vogels, 

 die in dezelfde streken wonen. 



De gevangenschap verduren zij zeer goed, als men hun eerst versch, daarna 

 gedroogd zaad, als gierst, hennep- en witzaad, geeft. 



Het zijn in de gevangenschap regt aardige vogels; even als de Roodbek- Wever 



