Fazantjes) ; Vidua (Weêuwtjes) en nog andere behooren, welke nu eens onder 

 dezen, dan weder onder genen wetenschappelijken naam beschreven worden. 



Er bestaan misschien weinig vogelfamiliën, welke zoo vele onderlinge kleine 

 afwijkingen aanbieden, als de vinkenfamilie ; en daar nu al deze afwijkingen door 

 vroegere en tegenwoordige ornithologen tot nieuwe eigenaardige geslachten her- 

 leid werden, is het voor hem, die iets van deze vogels wenscht te weten, zeer 

 moeijelijk, hen onder de wetenschappelijke namen te herkennen, omdat zij (althans 

 de meeste soorten) zeer verschillend genoemd worden, zóó zelfs, dat ééne en 

 dezelfde soort somtijds wel tien verschillende wetenschappelijke namen draagt. 

 Hetgeen nu de beoefening der ornithologie nog moeijelijker maakt, is, dat nog 

 telkens weder andere (nog nieuwere) namen aan onderafdeeüngen gegeven wor- 

 den, gelijk b. v. onder de Wevers (Ploceus) weder de ondergeslachten Alecto en 

 Symplectes zijn gemaakt; tot de Weêuwtjes (Vidua) behooren de ondergeslachten 

 Chera, Coliuspasser en Pentheria; tot de Amadina's weder Coryphegnathus , Sper- 

 mospiza, Pyrenestes en Erythrura. Zoodoende kan men moeijelijk te weten komen, 

 welke eigenlijk de beschreven vogel is, en het ware dan ook zeer wenschelijk, 

 dat deze of gene geleerde eens die verwarde vinkengeschiedenis tot een goed 

 geheel bragt, en dat dan het daaruit voortvloeijend stelsel door alle ornithologen 

 voor goed werd aangenomen en gevolgd. 



Alvorens nu tot onzen Kleinen Domino terug te keeren, is het misschien niet 

 ongepast, de hoofdvormen der vinkachtige vogels nog eens aan te geven. Eigen- 

 lijke Vinken (Fringilla); Groenlingen (Chlorospiza, Ligurinus); Sneeuwvinken (Mon- 

 tifringilla); Sijsjes (Chrysomitris); Distelvinken (Carduelis) ; Barmen (Acanthis of 

 MgioHms); Kneutjes (Linota); Musschen (Passer); Roodmusschen (Carpodacus) ; 

 Geelvinken (Serinus), waaronder onze Kanarievogels behooren. 



In Afrika leven eenige soorten die den snavel nagenoeg als de Serinus heb- 

 ben, namelijk de ondergeslachten Phonipara en Buserinus. Ook de Dikbekken (Coc- 

 cothraustes) zijn vinkachtige vogels; zij maken weder onderling een op zich zelf 

 staanden vorm uit, en bij gevolg eene eigenaardige familie (waaronder eigenlijk 

 de meeste uitheemsche kamervogeltjes behooren gerangschikt te worden). Tot deze 

 Dikbekken-vinkenfamilie behooren verder de ondergeslachten Hesperiphonus, Piïylus, 

 Cardinalis en Sallator, welke in de nieuwe wereld gevonden worden. De genoemde 

 geslachten Munia, Donacola, Spermestes , enz., enz. behooren in de oude wereld 

 te huis. De overige reeds genoemde kunnen meer als musch- gors- of eigenlijke 



