DE IJSVOGEL. 



ALCEDO ISP1DA. 



Het zoo uitgebreide geslacht der Ijsvogels wordt in ons land door slechts ééne 

 soort vertegenwoordigd. Men kan hen in verschillende groepen verdeelen, of, 

 beter nog, als ééne familie beschouwen en de verschillende daartoe behoorende 

 vormen of groepen tot geslachten herleiden. 



Er bestaan van deze vogels drie hoofdvormen. Tot den eersten hoofdvorm, waar- 

 van de voorwerpen zich door een nagenoeg regten bek, die langer dan de kop is, en 

 door een korten staart onderscheiden, behooren de geslachten Alcedo, Ispidina, Cory- 

 thornis, Alcyone en Ceyx. Deze voeden zich met vischjes en waterinsecten, het laatstge- 

 noemde geslacht echter hoofdzakelijk met vlinders, kevers en andere vliegende insecten; 

 dit geslacht houdt zich ook meer in het lage hout op, terwijl de vier andere, straks 

 genoemde geslachten meer nabij het water worden aangetroffen. Bij de Ceyx en 

 de Alcyone ontbreekt de binnenteen, zoodat zij slechts twee vóórteenen hebben. 



Tot den tweeden hoofdvorm behooren de geslachten Halcyon, Monachalajon, 

 Cülura, Caridonax, Carcineutes , Melidora, Dacelo, Caridagrus, Syma, Tanysiptera, 

 Todiramphus enz. Deze voeden zich met muizen, hagedissen, slakken, jonge 

 vogels, vogeleijeren, vliegende insecten, weekdieren, krabbetjes en waterinsecten. 

 Zij houden zich meer in de bosschen nabij kleine riviertjes of bronnen op. Deze 

 geslachten kenmerken zich door hun zwaren, krachtigen snavel, welke bij de 

 Melidora en de Carcineutes van een sterk benedenwaarts gekromden haak voor- 

 zien, en bij de Syma aan de bovenkaak als tandachtig ingesneden is. Bij de 

 meeste dezer geslachten is de onderzijde der bovenkaak nabij de punt een wéinig- 

 opwaarts gerigt. Bij de Halcyon is de bovenzijde van den snavel scherp en soms 

 de bovenkaak eenigzins kielvoimig. Bij de Caridonax en de Todiramphus is de 

 bovenvlakte der bek meer afgerond. Alle tot dezen tweeden hoofdvorm behoorende 



