DE KINGDUIF. 



COLÜMBA PALUMBUS. 



Deze algemeen bekende Duif draagt hier te lande verschillende namen, als: 

 Hout- en Woudduif, omdat zij in de boomen leeft; Boschduif, omdat wij haar ook 

 in de bosschen aantreffen; Koolduif, doordien zij, vooral 's winters, in moes- of 

 koollanden wordt gezien. De officiële naam „Ringduif" is ten gevolge der witte 

 nekvlak ontstaan. Het aantal verschillende benamingen bewijst genoeg hoe algemeen 

 bekend deze soort moet zijn. 



In de wetenschap kennen wij haar ook onder den nieuweren, minder bekenden 

 titel: Palumbus torquaius, omdat deze met eenige andere soorten een ondergeslacht 

 der groote Duiven-familie vormt. 



De Ringduif is over geheel Europa verspreid en overal zeer algemeen; zij 

 wordt ook in Madeira en in Klein-Azië aangetroffen, doch is nergens zoo talrijk 

 als in Frankrijk. Hier te lande vinden wij haar in tuinen, bosschen en in de boomen 

 der steden, en 's winters dikwijls in moeslanden. 



Ofschoon de Ringduiven trekvogels zijn, blijven er toch 's winters altijd eeni- 

 gen over, en deze komen later in en nabij de steden om te broeijen, terwijl die, 

 welke uit warmere streken terugkomen, meer in de bosschen en in tuinen nestelen. 



Het mannetje (de Doffer) is van het wijfje (de Duif) niet te onderscheiden, 

 dan alleen door zijn min of meer langeren bek en zwaarderen kop. Alleen van zeer 

 nabij, en dan nog zeer moeijelijk, is dit onderscheid op te merken, hoewel som- 

 migen beweren, dat bij de Duif de nekvlak en het wit langs den vleugel smaller 

 zijn. Aan het stemgeluid kan men de seksen beter van elkaèr onderscheiden; doch 

 deze vogels koeren weinig, en bij regenachtig weder in 't geheel niet, zoodat men 

 niet spoedig te weten komt, welke van het paar de Doffer of de Duif is. 



De meeste paren broeijen tweemaal 's jaars; de eenjarige vogels, vooral die 



