De zoogenaamde Pagadetten zijn, door de wratten rondom hare oogen en 

 aan haar neuswas, zóó mismaakt, dat niemand haar als eene natuurlijke 

 soort zou kunnen beschouwen. De meeste andere Duivenrassen hebben, door 

 kunst, kruising of andere omstandigheden, meestal een zonderling voorkomen ge- 

 kregen, ofschoon zij steeds veel fraaijer blijven, dan de Kroppers of Pagadetten 

 en Tuimelaars, welke in alle opzigten leelijk zijn. 



De Nonduif daarentegen behoort tot de fraaiste Tilduiven, zoowel wat kleur 

 als wat vorm betreft. Zij komt, ofschoon zij iets grooter is, in vorm het meest 

 de Meeuwtjes nabij. Er bestaan nog eenige aan de Nonduif verwante rassen, 

 alsmede gele en bruine Nonnen. Natuurlijk worden er ook vele voorwerpen aan- 

 getroffen, die slechts gedeeltelijk de kleuren der Nonduif vertoonen, en door 

 hare onregelmatige teekening weldra verraden, dat zij niet „echt" zijn. Van alle 

 Tamme Duiven namelijk bestaan er individuen, die slechts ten deele de kenmerken 

 van het ras dragen, en deze worden „valsch" genoemd. De duivenliefhebbers 

 letten dan ook voornamelijk op genoemde eigenschappen, en kennen alleen aan 

 die voorwerpen waarde toe, die geheel en al de voor het ras vereischte kleuren 

 of vormen bezitten. 



De echte Nonduiven moeten het ligchaam zuiver wit hebben, behalve de 

 voorhelft van hals en kop, de zes eerste groote vleugelpennen en den staart, die 

 zwart moeten zijn. Het zwart aan den kop heeft meestal een groenen metaal- 

 glans; het zwart aan de vleugels is juist zóó afgedeeld, dat het alleen de slag- 

 pennen raakt, die buiten de vleugelpennen der tweede orde liggen en wier aantal 

 juist zes bedraagt, terwijl de staartpennen twaalf in getal zijn. De pooten zijn 

 helder karmijnrood, de oogen en het neuswas parelwit, terwijl de bek eene don- 

 kere hoornkleur heeft. 



Deze fraaije Duiven zijn zeer levendig van aard en sterke vliegers. Zij telen 

 beter dan de meeste andere, zoogenaamde fijne Tilduiven, houden van eene drooge 

 temperatuur en vooral van eene drooge, goed gereinigde kooi. Zij zijn groote 

 liefhebbers van baden, doch vliegen bij regenachtig weer niet gaarne uit ; daaren- 

 tegen loopen zij gaarne in het hooge gras, vooral wanneer er zaaddragende 

 halmen aanwezig zijn, want de Nonduif eet bij voorkeur kleine zaden. 



Het beste voeder voor dezen vogel is half maïs, half duivenboonen en nu 

 en dan, met name in het voorjaar, wat hennepzaad; ook gekookte rijst eten zij 

 gaarne, doch dit schijnt niet tot het meest geschikte voedsel te behooren. 



