al de Raadsheerduiven dezelfde witte teekening hebben. Geheel witte of geheel zwarte 

 zijn zeer zeldzaam; de eersten hebben meestal een rooden oogrand. 



De Doffers verschillen niet van de Duiven; ook in het vederkleed der jongen 

 bestaat geen onderscheid; ofschoon de oogrand van de laatsten steeds donker is, 

 en eerst later wit wordt. Sommige voorwerpen, ook Raadsheerduiven genoemd, 

 hebben veeren aan de pooten en meestal ook donkere of bruingele oogen. 



In het algemeen zijn de Raadsheerduiven tamelijk zwak en hare jongen kunnen 

 moeijelijk gehouden worden, ofschoon het goede broeisters zijn; het zijn echter 

 sterke vliegers, en zij, die veel veeren aan de pooten hebben, tuimelen onder 

 het vliegen. Zij vereischen meer zorg, dan de meeste andere Tilduiven, en kunnen 

 moeijelijk de koude, doch nog minder vochtig weder verdragen. 



De tillen moeten dus vooral droog en nimmer op het Noorden staan. Boven 

 het huis geplaatste of geheel op zich zelf staande tillen zijn mede voor deze 

 Duiven minder aan te bevelen, dan die, welke men tegen den muur aan de Zuid- 

 zijde van het huis plaatst. 



Zwaar voedsel, b. v. boonen, is voor dit teêre ras niet dienstig; veel beter 

 is boekweit, en bij afwisseling eenig hennepzaad. 



