de geheele schaal bedekken, en zoo digt op elkander staan, dat het ei, op 

 eenigen afstand gezien, geheel roestrood schijnt. 



Men laat het broeijen niet aan de Hen zelve, maai' aan Krielkippen over, 

 en wel omdat de Haan dikwijls het nest vernielt, of, door overgroote natuurdrift, 

 de Hen niet in vrede laat broeijen. 



De jongen, die na ongeveer drie weken broeijens uitkomen, zijn bijzonder 

 klein: hun ligchaam is niet grooter dan eene hazelnoot; evenwel kunnen zij reeds 

 weinige oogenblikken na de geboorte loopen. Zij hebben aanvankelijk eene geel- 

 achtige tint met donkere strepen langs den rug, en krijgen vervolgens hetzelfde 

 vederkleed als hunne moeder. De jonge Hanen krijgen eerst in het volgende 

 jaar de volkomen kuif, alsmede de zwarte kleur aan nek en wangen. 



Men geeft dezen vogel in de kooi boekweit, ha vergort, brood en eenig 

 groen, zoo als koolbladeren, en in het voorjaar wat hennepzaad; de jongen moe- 

 ten veel miereneijeren en later meclwormen eten, willen zij groot kunnen worden; 

 want bij gemis aan insecten-voeder sterven zij spoedig of blijven zij klein en 

 ziekelijk. 



De Galifornië-Patrijzen verschillen onderling dikwijls in grootte en in hel- 

 derheid van kleur, hetgeen toe te schrijven is aan de wijze, waarop de vogel 

 gehouden wordt; de gezonde voorwerpen zullen steeds grooter en fraaijer van 

 kleur zijn, dan die, welke, onder minder goede omstandigheden grootgebragt of 

 gehouden, ziekelijk zijn. Andere variëteiten in kleur worden voor 't overige bij 

 dezen vogel zelden aangetroffen. 



