DE ZILVEKLAKENFAZANT. 



PHASIANUS NYCTEMERUS. 



Deze fraaije vogel wordt door de meeste natuurkundigen onder de Fazanten 

 gerangschikt en is dan ook algemeen onder dien naam bekend; hij komt echter 

 in vorm meer met de voorwerpen van een verwant geslacht (Gallophasis), de 

 zoogenaamde Fazanthoenders, overeen, en kan dus meer als een tusschen dezen 

 en de eigenlijke Fazanten staande vorm beschouwd worden. 



De Zilverlaken-Fazant behoort in China te huis, alwaar hij zich in begroeide 

 vlakten en langs de zoomen der bosschen ophoudt. Even als de meeste andere 

 fazantachtige vogels, komt hij dikwijls in de boomen en slaapt hij gewoonlijk op 

 een tak zittende. Gedurende het warme gedeelte van den dag zoekt hij de scha- 

 duw op, woelt zich in het zand of plaatst zich op een tak, en sluimert zoo 

 eenige uren. Hij voedt zich, in den vrijen staat, met allerhande zaden, peul- 

 vruchten, jong groen en bladscheuten. 



Bij den Haan zijn, gedurende den paar- en broeitijd, de naakte deelen aan 

 den kop grooter in omvang en zeer helder rood. Hij kan dan die deelen eenig- 

 zins intrekken en uitzetten, hetgeen hij dan ook meestal bij het paren doet. Zijn 

 vederkleed verschilt aanmerkelijk van dat der Hen, die bijna geheel graauw is 

 met meer of min grijs gespikkelde vederen aan de onderzijde van het ligchaam, 

 terwijl hare staartpennen eveneens graauwachtig en van donkere overlangsche 

 streepen voorzien zijn; zij is ook veel kleiner, haar staart korter, de sporen 

 ontbreken haar, en de naakte deelen aan haar kop zijn niet zoo groot als die van 

 den Haan. 



Als de jongen uitkomen, is hun vederkleed zeer verschillend van dat der 

 ouden: de hoofdkleur is namelijk geelbruin, met eene donkere smalle streep over 

 den rug, die aan weerszijden met een lichten band is afgezet; de schouderveêren 



