zijn insgelijks donker en aan de vleugelzijde van witachtige banden voorzien ; de 

 vleugeldekveêren zijn geel graauw, een weinig gevlekt en geelachtig wit aan de 

 punt; de vleugelpennen zijn reeds eenigzins zigtbaar, ofschoon nog in een onvol- 

 komen staat (dien der zoogenaamde stoppels) verkeerende; de bovenkop is geel- 

 bruin met eene donkere streep achter het oog, en de naakte wangen hebben 

 eene geelachtige tint. Deze zeer jonge voorwerpen hebben, wat vorm en kleuren 

 van het dons betreft, zeer veel overeenkomst met de jonge Goudlaken-Fazantjes, 

 van welke zij zich echter onderscheiden door het flets roode hunner pooten, 

 terwijl deze bij de meeste andere jonge Fazanten graauw of geelachtig zijn. 



De jonge voorwerpen zijn aanvankelijk zeer zwak, maar groeijen snel en 

 krijgen langzamerhand hun volkomen vederkleed. Tegen het einde van hun eerste 

 levensjaar hebben zij in kleur wel eenige overeenkomst met de oude Hennen. 

 De jonge Hanen worden ook langzamerhand wit en zwart, doch blijven tot aan 

 het einde van hun tweede levensjaar meestal onregelmatig geteekend, zoodat de 

 vederen op de eene plaats nog graauw, op de andere reeds volkomen gekleurd 

 zijn. In hun derde levensjaar hebben zij, hoewel nog niet zoo fraai als de oudere 

 Hanen, toch reeds hunne volmaakte kleuren en kunnen zij reeds voorttelen. 



De Hen legt gewoonlijk (in de volière) zes a twaalf geelachtig witte eijeren. 

 Men laat haar die echter niet zelve uitbroeijen, omdat de Haan, door natuurdrift, 

 haar te dikwijls van hare eijeren zou opjagen. Men moet dus, zoodra een ei ge- 

 legd is, dit verwijderen en niet onder eene broeische kip brengen, vóórdat de 

 Fazanthen geëindigd heeft met leggen. Na drie weken broeijens komen de jongen 

 uit, die men met gekneusd hennepzaad, fijn gekruimd brood of beschuit en 

 miereneijeren voedt en in houten bakken houdt, welke van boven van traliewerk 

 voorzien zijn. Deze kooijen moeten vooral droog gehouden en voor de koude be- 

 schermd worden, bij warm weder steeds buiten en gedurende het midden van 

 den dag in de schaduw geplaatst zijn. Des ochtends en des namiddags mogen de 

 jongen weer zonnewarmte genieten. 



De volières voor de ouden kunnen even als die van den Gewonen Fazant 

 ingerigt worden. Het voedsel, dat ook voor alle fazantachtige vogels dienstig is, 

 bestaat uit boekweit, haver of eenig ander graan, nu en dan een weinig jong 

 groen of buitenbladeren van kool, en in het voorjaar een weinig hennepzaad. 



Bastaarden van den Zilverlaken-Fazanthaan en de Gewone Fazanthen zijn 

 niet zeldzaam, evenmin die van de Hen van eerstgenoemde en den Haan van de 



