Het zal ons niettemin onbegrijpelijk voorkomen, dat al de zoo verschillende 

 Hoenders slechts aan ééne soort hun oorsprong te danken hebben, en dikwijls 

 zal men zich afvragen, hoe het toch mogelijk is, dat het eene ras zulke groote 

 voorwerpen, het andere daarentegen slechts dwergen voortbrengt; hoe de Dor- 

 kinghoenders tot drie achterteenen kunnen hebben, terwijl alle andere hoender- 

 achtige vogels er slechts één bezitten, en van waar die menigvuldige verscheiden- 

 heden in kleurverdeeling, vorm van kam of zonderling gevederte? Het ligt 

 natuurlijk niet zoo gereedelijk voor de hand, al deze vragen te beantwoorden en 

 die antwoorden met bewijzen te staven; maar, merken wij dergelijke verschijnselen 

 ook niet bij zoogdieren op, zoo als bij de Honden, Schapen enz.? Evenals dezen, 

 kunnen ook de vogels in vorm of kleur verschillen. Ieder weet trouwens, dat 

 verschil van luchtstreek en gevangenschap bij de dieren zeer groote afwijkingen 

 van de oorspronkelijke typen te weeg brengen. Wij merken dit, voor zooveel het 

 verschil van luchtstreek betreft, zelfs bij de dieren in hun natuurstaat op, en 

 er zijn dan ook weinig levende natuurproducten, waarvan geene witte of zwarte 

 verscheidenheden bestaan. 



Beschouwen wij nu de kleur der stammoeder van onze tamme Hoenders, dan 

 komen wij tot de overtuiging, dat de afwijkingen bij hen niet eens in zoo ruime 

 mate voorkomen, als bij de zoogdieren; want bij schier al onze tamme Hoenders 

 vinden wij de kleuren van het stamras geheel of eenigermate gewijzigd terug. 

 Als nu van de oorspronkelijke soort reeds witte en zwarte variëteiten bestaan, of 

 later bij de geacclimatiseerde voorwerpen ontstaan kunnen, dan is het een zeer 

 eenvoudig verschijnsel, dat er tegenwoordig witte of zwarte Hoenders leven en 

 dat van bijna alle rassen witte voorwerpen gevonden worden. 



Wanneer nu zwarte met witte variëteiten paren, dan kunnen wij ons het 

 ontstaan der bonte Hoenders voorstellen. Paren deze bonte weder met witte, dan 

 begrijpen wij den oorsprong der zilverbonte, zilverpellen, witbonte Dorkings 

 en anderen. Men vindt ook dezelfde kleurteekening van zwart en wit bij vele 

 verschillende rassen. Dit geldt ook voor de Hoenders met goudgele en bruine 

 bovendeelen en donkere of zwarte borst- en buikvederen. Laat men dezen laatsten 

 weder met witte voorttelen, dan ontstaan gewoonlijk geelbonte voorwerpen, welke 

 echter meestal ook eenig wit aan het ligchaam hebben; gewoonlijk zijn dan de vleugels 

 wit. De vaalroode of zoogenaamde gele kleur van sommige Hoenders is juist eene gelijke 

 vermenging der drie voornaamste hoender-kleuren, namelijk geelbruin , zwart en wit. 



