zij wijzen hun het voedsel aan, niet zoo zeer om hun dit te leeren eten, als wel 

 om hen op de aanwezigheid daarvan opmerkzaam te maken. De jonge Kievitten 

 voeden zich met allerlei weeke insecten, kleine wormpjes en, naarmate zij ouder 

 worden, ook met hardere zelfstandigheden, als kevers en slakken. De ouden eten 

 slechts insecten, slakjes met huisje en al, enz. Zij pikken hun voedsel eenvoudig 

 van den grond, maar boren geen gaten of woelen niet met den bek in het slijk, 

 zoo als de Snippen. 



In het najaar trekken de jongen, gelijk met de ouden en in geheele troepen, 

 naar de warmere Zuidelijke landen van Europa, ja zelfs tot Egypte, alwaar zij, in 

 't gezelschap van andere vogels, zeer talrijk aan de oevers der rivieren gevonden 

 worden. 



Gedurende den tijd, dat zij ons land bezoeken, strekken zij velen tot nut en 

 voordeel. De ontelbare wormen en slakken, die zij gedurende den zomer op het 

 land verslinden, zouden anders ongetwijfeld zeer veel schade aanrigten; hoe meer 

 Kievitten er dus op een weiland vertoeven, des te beter zal er het gras groeijen, 

 zoodat veehouder en melkboer zeer veel aan dezen vogel te danken hebben. Ook 

 hunne zoo vermaarde fijne eijeren zouden wij, indien er geene Kievitten in Neder- 

 land broeiden, moeten missen, en velen zouden zich dan van het voordeel beroofd 

 zien, dat het vinden dier eijeren oplevert; want de Kievitseijeren worden duur 

 betaald en vinden veel aftrek. 



Het is echter bij art. 22 der Jagtwet verboden, na den 5 den Mei deze eijeren 

 te verkoopen, uit te stallen of te vervoeren. Dit verbod treft doel; want, werden 

 de eijeren gedurende den geheelen zomer weggenomen, de Kievitten zouden ons 

 ten laatste geheel verlaten. De wet heeft dus te regt dezen vogel onder hare bescher- 

 ming genomen. Minder doeltreffend echter, hoewel blijkbaar door dezelfde bedoeling- 

 ingegeven, is art. 21a dier wet, waarbij het vangen of schieten van dezen vogel 

 wordt verboden; immers is de Kievit geen standvogel, geen Nederlander, maar een 

 trekvogel, en hij trekt dan ook rustig van hier, dewijl de jager, met bedoeld wets- 

 artikel voor oogen, geen schot op hem durft te lossen, geene poging te wagen 

 om hem te vangen. Naauwelijks echter heeft de vogel onze grenzen overschreden, 

 of onze naburen, de Belgen en Franschen, die niet door zulk eene wetsbepaling- 

 weerhouden worden, schieten en vangen hem zoo veel zij maar kunnen. Art. 21a 

 werkt dus inderdaad alleen uit, dat de Kievit hier te lande behoorlijk gemest 

 wordt, opdat men er zich in België en Frankrijk op zou kunnen vergasten. 



