DE OOIJEVAAR. 



CICONIA ALBA. 



De Ooijevaar is in verschillende streken van Europa zeer algemeen; in andere 

 streken daarentegen komt hij zeer zelden of wel in 't geheel niet voor. In Enge- 

 land b. v. is een Ooijevaar eene bijzondere zeldzaamheid, en krijgt men hem daar 

 al somtijds te zien, dan is dit gewoonlijk slechts hoog in het luchtruim zwevende. 



In Nederland kent iedereen den Ooijevaar; in weinige landen gevoelt deze 

 vogel zich dan ook zóó op zijn gemak, als hier te lande, waarschijnlijk ten ge- 

 volge van de massa kikvorschen, die hier 's zomers voor hem te vangen zijn. 

 Eene der redenen, waarom hij hier zoo algemeen bekend is, ligt ongetwijfeld 

 daarin, dat de Ooijevaar door onze buitenlui beschermd wordt en zich daarom 

 meer nabij de woningen durft ophouden en in open velden of aan den water- 

 kant loopt, waarbij hij door zijne afstekende witte en zwarte veeren bijzonder 

 in het oog valt. Ook doordien hij gewoon is, bovenop huizen of verhevenheden te 

 nestelen, kan men hem reeds van verre opmerken. Met het oog op dit een en 

 ander, is het dan ook waarlijk geen wonder, dat omtrent den Ooijevaar hier te 

 lande allerlei sprookjes worden opgedischt, ja, dat men hier met dezen vogel eigen- 

 lijk dweept. De bewijzen hiervan ziet men niet alleen (gezwegen nog van de heral- 

 dieke positie, die de Ooijevaar in 's Gravenhage's wapen bekleedt) in de menigte 

 uithangborden van herbergen enz., waarop deze vogel staat afgebeeld, maar ook 

 en vooral in de menigte spreekwoorden, die van ouds omtrent dezen Nederland- 

 schen huisvriend in zwang zijn geraakt: „Waar een Ooijevaar is, daar is geluk te 

 wachten", zegt de landman, en „Een Ooijevaar brengt zegen aan", zegt een ander 

 spreekwoord, 't Werd mij dan ook wel eens ten kwade geduid, dat ik er een schoot; 

 mij dunkt echter, dat het dan toch wel noodzakelijk is, er een meester te worden, 

 wil men aan zijne aanbidders duidelijk maken, hoe de vogel er eigenlijk uitziet, 



