DE DONKEKE BEEGEEND. 



ANAS TADORNOIDES. 



Er bestaan cenige Eendensoorten, welke door hare vormen van de Zwem- 

 eenden afwijken en meer den overgang van dezen tot de Ganzen vormen. Zij 

 maken eene groep uit, welker soorten in zeer verschillende gewesten leven, en 

 waartoe, in Europa, de Bergeend (Anas tadorna of Tadorna vulpanser) behoort. 

 Deze groep vormt de nieuwe geslachten Tadorna en Casarca en bestaat uit de 

 volgende soorten: 1°. de Bergeend (T. vulpanser); 2°. de Donkere Bergeend (T. 

 tadornoïdes); 3°. de Zwartkop-Tadorna (T. variëgata), waarvan het wijfje een 

 witten kop heeft, en 4°. de Radja-Eend (T. rhadjah), waarop de Casarca' s volgen , 

 als: 1°. de Gewone Casarca-Eend (C. rutila), en 2°. de Groote Gasarca (C. cana). 

 Voor Tadorna variëgata wordt ook dikwijls de naam Casarca variëgata gebezigd, 

 omdat deze den overgang van het eerst- tot het laatstgenoemde geslacht schijnt 

 te vormen. Het meest van elkaêr in vorm verschillend zijn de Tadorna rhadjah 

 en de Casarca cana. 



De Donkere, hierbij afgebeelde Tadorna bewoont het Zuid-Westen van 

 Australië, alwaar hij, meestal in menigte, aan de monden der groote rivieren 

 wordt aangetroffen, hoewel hij meer in het gebergte dan bij het water leeft; hij 

 schijnt zich namelijk bij voorkeur in zulke streken op te houden, waar de grond 

 uit vlakke, kale steenen bestaat, en waar weinig groen of schaduw te vinden is. 

 In Tasmanië trelt men hem dan ook op kale rotsen en nabij het zeestrand aan. 



De Waard (het mannetje) onderscheidt zich van de Eend (het wijfje) door 

 zijn zwaarder stemgeluid, door zijne meerdere grootte en doordien hij geen wit 

 aan den kop heeft. De Eend heeft namelijk een witten band aan het voorhoofd, 

 langs den snavel en om het oog een witten ring, den witten halskraag minder 

 duidelijk, en hetgeen bij het mannetje geelachtig is, wordt bij het wijfje dooreene 



