donkerder, meer roestbruine kleur vervangen, terwijl de kleuren bij haar minder 

 sterk afgescheiden zijn. 



De jongen zijn, in hun donskleed, bijna aan die der Wilde Eend (Anas 

 boschas) gelijk, maar iets donkerder. 



De kleur en het getal der eijeren zijn onbekend. Volgens Gould broeijen zij 

 tusschen de spleten van rotsen, op den vlakken grond en in boomholen. 



De Donkere Bergeend is nog weinig onder de liefhebbers verspreid; evenwel 

 schijnt zij in gevangenschap wel te willen voorltelen, zoodat er kans bestaat, 

 dat wij deze soort weldra even talrijk als de Gewone Bergeend in onze vijvers 

 zullen aantreffen. Tot nog toe komt zij alleen in diergaarden voor; ten minste, 

 voor zoover ons bekend is, heeft hier te lande nog geen particulier vogellief- 

 hebber haar in zijn bezit. In den zoölogischen tuin te Londen leven twee paren, 

 die met gerst worden gevoerd en verder hun levensonderhoud in waterplanten 

 vinden; zij zwemmen daar in kleine bassins, welke overvloedig met lage heesters 

 zijn omzet, en in welker nabijheid des zomers de noodige materialen voor den 

 nestbouw worden aangebragt ; zij hebben er echter nog niet gebroeid. Bij zeker lief- 

 hebber te Kew leeft een paar, waarvan het wijfje eijeren heeft gelegd, die echter, 

 waarschijnlijk door den Waard, zijn vertrapt, zoodat men er slechts de gebroken 

 overblijfselen van heeft teruggevonden. 



