deeltelijk bruinzwarte bovendeden. Even als alle andere Eenden, behouden zij het dons 

 gedurende hun geheele leven. De vederen, die na de eerste drie weken langzamerhand 

 te voorschijn komen, hebben dezelfde kleuren als het dons, en bedekken dit naarmate 

 zij menigvuldiger en langer worden , zoodat de vogel, om zoo te zeggen, een tweede 

 kleed over het eerste aantrekt. Dit nieuwe kleed moet echter nog vele veranderin- 

 gen ondergaan, vóórdat het zijne volkomen kleuren heeft. Die verandering begint 

 reeds wanneer de jongen een half jaar oud zijn; hier en daar komen dan bruine 

 streepjes te voorschijn, die voortdurend in omvang en in getal toenemen, totdat 

 eindelijk het volmaakte vederkleed aanwezig is. 



Gedurende dit tijdsverloop heeft er bij de mannelijke jongen nog iets anders 

 plaats: het aangroeijen van den vleeschachtigen knobbel op den bek; deze is bij 

 sommige voorwerpen reeds zigtbaar zoodra de bruine vederen zich beginnen te 

 vertoonen, bij andere iets later, doch alle mannetjes krijgen den knobbel terwijl 

 de vederen van kleur veranderen. Onder het aangroeijen van den knobbel neemt 

 zijne kleur, even als die van den bek, in helderheid toe, doch eerst in het tweede 

 of derde levensjaar komen zij tot hunne volmaakte grootte en helderste kleuren. 



Alsdan heeft de Waard (men weet dat bij alle inheemsche Eendensoorten 

 het mannetje Waard of Woerd, en het wijfje Eend genoemd worden) meer dan 

 aanspraak op den naam van een mooijen vogel, en de afbeelding, die wij van de 

 Bergeend geven, is dan ook naar een zoodanig voorwerp gemaakt. 



Als de broeitijd voorbij is, verdwijnen de heldere kleuren meer of min; de 

 vogels zien er dan zoo frisch niet meer uit, de knobbel wordt gewoonlijk kleiner, 

 en de kleur fletser; doch dit alles wordt in het nieuwe broeijaar hersteld, als 

 wanneer de Eenden en Waarden er zelfs nog fraaijer uitzien, dan in de vorige 

 lente. Hunne schoonheidswaarde neemt dan ook met hun leeftijd toe, want de 

 ouden overtreffen in alles hunne jongere soortgenooten. 



In gevangen staat legt en broeit de Bergeend alleen dan eijeren uit, wanneer 

 zij zich in groote ruimte en in helder stroomend water kan bewegen. 



Doordien dus het broeijen in gevangen staat niet menigvuldig geschiedt, zijn 

 ook de variëteiten zeldzaam. Niettemin komen er schoone en zonderlinge verschei- 

 denheden voor, die óf door kruising met andere soorten óf toevallig ontstaan, 't Is 

 dan ook wel jammer, dat in ons land, waar zooveel overvloed van frisch water 

 bestaat, zoo weinig liefhebbers er zich op toeleggen, nieuwe verscheidenheden 

 te verkrijgen. Men is in andere landen, vooral in Engeland, ons hierin verre 



