vooruit, want de meeste dergelijke producten komen van daar. Zoo b. v. waren 

 er, in 1859, in den zoölogischen tuin te Londen drie Eenden, die uit het mannetje 

 van de Bergeend en het wijfje der Casarca (Anas casarca) geteeld waren, en 

 waarvan twee, beiden Waarden, de volgende zonderlinge combinatie van kleuren 

 vertoonden. De bek, zonder uitwas, had eene flets roode kleur; kop en hals waren 

 gelijk aan die der Tadorna. De krop, alsmede de eerste kleine vleugelpennen en 

 de onderdekvederen van den staart waren geelachtig bruin, terwijl de rugvederen 

 gedeeltelijk de teekening van beide ouders hadden, ofschoon de hoofdkleur meer 

 naar het bruinzwart overhelde. De zijden van het ligchaam waren grijs en als ge- 

 poederd, even als bij den Waard van de Wilde Eend. De derde, een wijfje, geleek 

 eenigzins naar de beide mannetjes, doch de tinten kwamen meer met die der 

 moeder overeen. De groenachtig zwarte kop was aan het voorhoofd, rondom de 

 oogen en onder aan den hals met wit omzoomd, en hare bovendeelen waren iets 

 roodachtiger dan die der beide andere jongen. 



Vele eendenhouders zullen ook waargenomen hebben, dat zich bij deze twee 

 soorten {Anas tadorna en casarca), als zij in het voorjaar bij elkander gelaten wor- 

 den, dezelfde voorafgaande verschijnselen voordoen, als bij die voorwerpen, 

 welke tot eene en dezelfde soort behooren. 



Zoo bestaan er ook bastaarden of wel afwijkingen, die met de voorwerpen 

 eener andere soort (Tadorna variegata) overeenkomen, en waaronder velerlei over- 

 gangen in kleur gevonden worden, zoo als met een geelachtig witten kop en een 

 ongelijkmatig donker gekleurd ligchaam. Anderen hebben een zwarten kop en ge- 

 streepte of onregelmatig gekleurde bovendeelen, de zijden als gepoederd, en ge- 

 lijken over 't algemeen eenigzins naar den Waard der Wilde Eend (Anas boschas); 

 waarschijnlijk is deze variëteit, dan ook een bastaard van den Waard der tamme 

 soort met de Berg-Eend. 



