DE CAEOLINE-EEND. 



ANAS SPONS A. 



Van alle in onze vijvers voorkomende zwemvogels, is voorzeker de Caroline-Eend 

 eene der fraaiste soorten. In veler oog is de Waaijer-Eend fraaijer, doch menig 

 liefhebber zal zich bij voorkeur van Caroline-Eenden willen voorzien. In elk geval 

 zijn beide soorten prachtige watervogels, en zonder haar is een vijver niet com- 

 pleet. Men treft ze dan ook in alle landen aan, en zij behooren, ofschoon uit- 

 heemsch, tegenwoordig tot de zeer algemeene vijvervogels. 



De Caroline-Eend is echter eerst sedert kort in Europa geacclimatiseerd; de 

 Waaijer-Eend wordt slechts sinds eenige jaren in ons werelddeel aangetroffen. 



De vogel, waarvan wij hier eene afbeelding geven, behoort in de heete 

 streken van Noord-Amerika te huis, gelijk trouwens reeds zijn naam aanduidt. 

 Het is een zvvemeend, ofschoon sommigen meenen, dat het een Taling is, terwijl 

 anderen haar tot een nieuw geslacht (Aix) gebragt hebben. 



Het verschil, dat bij de Caroline-Eend tusschen de seksen bestaat, isiederen 

 liefhebber genoeg bekend; alleen hebben wij er de aanmerking bij te voegen, dat 

 zeer oude Eenden (wijfjes) dikwijls een geheel groenen kop en ook de witte 

 streepen krijgen, en dat ook haar rug geheel met eene glanzige bronskleur over- 

 dekt wordt, zoodat de Eend, wanneer zij zeer oud geworden is, in kleuren meer 

 met den Waard overeenkomt. 



In den vrijen staat voedt de Caroline-Eend zich met allerhande zaden en 

 granen, die zij langs het water of op het drooge opzoekt. Zij nestelt niet op den 

 grond, maar op boomen, meestal op takken, doch ook dikwijls in holen, wanneer 

 die niet te diep en breed genoeg zijn. 



De Eend legt tien a zestien eijeren, iets grooter dan die van den Taling en rosachtig 

 wit van kleur; de vorm dezer eijeren is bijna ovaal, of liever, zonder stompe of 



