spilse kant; de schaal zeer glanzig en fijn, zells min of meer wasachtig. 



Wanneer de jongen uitgekomen zijn , moeten zij, al naar de ligging van het 

 nest, nog een zeker aantal uren wachten, alvorens te water te kunnen gaan. 

 Daar nu het zwemmen en baden voor hen eene natuurlijke behoefte is, en de 

 nog slechts met dons gedekte jongen niet vliegen kunnen, worden zij door de 

 moeder uit het nest naar een nabijgelegen stroom gedragen, üe wijze, waarop 

 dit dragen geschiedt, is zeer belangwekkend: de moeder neemt namelijk de jon- 

 gen één voor één in den bek, of drukt het tusschen kin en borst, en vliegt er, 

 in die houding , dikwerf zeer ver meê weg. Volgens waarnemingen van anderen , 

 zou zij de jongen eerst allen op den grond neerzetten en vervolgens ze naar het 

 water leiden. 



De jonge voorwerpen zijn, wanneer zij uit het ei komen, donkerbruin op de 

 boven-, en geelachtig aan de onderdeelen. In kleur hebben zij zeer veel overeen- 

 komst met de jongen der Wilde Eend (Anas boschas) en zijn, vooral bij gelijke 

 grootte, dikwerf niet van dezen te onderscheiden; eene jonge Garoline-Eend van 

 drie a vier dagen staat namelijk in grootte gelijk met eene jonge Wilde Eend van 

 anderhalf a twee dagen. Wanneer zij rnet de jongen der Waaijer-Eend op 

 dezelfde plaats gehouden worden, is het gewoonlijk zeer moeijelijk, eenig verschil 

 in beide soorten op te merken; evenwel zijn de jonge Caroline-Eenden steeds 

 donkerder van kleur. 



De jongen behouden gedurende het eerste jaar nagenoeg de kleur der moeder; 

 reeds in het volgende jaar telen zij voort en op tweejarigen leeftijd zijn zij volwassen. 



Het opkweeken der jongen geschiedt op gelijke wijze, als bij de jongen der Berg- 

 eend (Anas tadorna) reeds gezegd is. Men laat namelijk de eijeren door Kippen uit- 

 broeijen en voedert de zeer jonge Eendjes met gehakt ei en brood- of beschuitkruimels. 



Frisch water en zindelijke hokken zijn hoofdvereischten; wanneer het 

 water des winters bevroren is, dient men bijten te hakken, of, bij te strenge 

 vorst, de vogels naar binnen te brengen. 



De Garoline-Eenden zijn vrij sterk en zeer tierig van aard. In tammen staat 

 paren zij soms met de Waaijer-Eend; ook paart nu en dan de Waard met de 

 Eend van den Zomertaling en anderen. Variëteiten worden niet aangetroffen, 

 ofschoon men dikwijls eenig verschil in helderheid van kleur of toon kan opmerken. 



De koopprijs, die natuurlijk van de schaarschte of den overvloed van aanbod 

 afhangt, is gemiddeld /"20 voor het paar. 



