kenden lak; in hel veld kiest hij een steenblok of paal, op de bergen densteilen 

 wand, van waar zijn scherpe blik den afgrond kan doorboren. 



Naar gelang van zijn leeftijd, wisselt de Valk van vederkleed; hij broeit reeds 

 alvorens tot zijne volmaakte kleuren gekomen te zijn. In het eerste jaar is hij 

 bruinzwart op de bovendeelen; krop, borst en verdere onderdeelen zijn dan vuil- 

 wit met groote, donkere , langwerpige vlekken. In het volgende jaar veranderen de 

 kleuren der bovendeelen van lieverlede in grijs, de onderdeelen worden zilverwit, 

 met kleinere, meer hartvormige vlekken, die op den krop tot overdwarsche vlek- 

 ken overgaan; de knevelvlek, die na den eersten rui meer of minder duidelijk is, 

 wordt langzamerhand donkerder, en aan den mondhoek verschijnt eene zwarte 

 streep, die zich bij het klimmen der jaren, tot achter en soms over de geheele 

 bovenzijde der oorveêren uitstrekt. In het derde jaar zijn de bovendeelen en vleu- 

 gels geheel leikleurig geworden en iedere veder grijs met eene donkere, hartvor- 

 mige vlek in het midden. De hier bijgevoegde afbeelding' stelt een volwassen wijfje 

 voor. Het mannetje is een derde kleiner, waarom het in de jagttaal ook tercelet 

 wordt genoemd. 



Alle Europesche Edclvalksoorten (F. candicans, F. islandicus en F. gyrfalco) zijn 

 uitmuntende vliegers; zelfs de vlugste postduiven worden door hen gevangen 

 Montague schatte de snelheid van een jagenden Valk op 800,000 voet per uur. 



Zelden anders, dan in de vlugt, vangt de Valk zijne prooi, en hierin vooral 

 onderscheidt hij zich van de meeste andere roofvogels, die stervende en doode 

 dieren van den grond rapen, of hunne vijanden onverhoeds tusschen takken en 

 van den grond weggrijpen. De Gier b. v. is een afschuwelijke gulzigaard, een krachtige 

 scheurder en breker; maar hij rooft niet: hij verslindt het aas. De Arend is een kwaad- 

 aardige moordenaar, die vooral het weerlooze onmeêdoogend wegsleept. De Sper- 

 wer is, in den volsten zin des woords, een struikroover, de Uil een sluipmoor- 

 denaar. De Valk daarentegen is een onverschrokkken kampvechter, een edel jager. 

 Hij leeft alleen van zelf gevangen prooi, en slechts in gevangen staat raakt hij 

 doode vogels of vleesch aan. Hij vervolgt vooral patrijzen, Duiven; maar minder 

 watervogels. Onder de zoogdieren maakt hij alleen op de zoodanige jagt, die lang 

 en snel voortrennen, zoo als de haas en het konijn: die zoogdieren daarentegen' 

 welke zich verschuilen of in holen kruipen, laat hij ongedeerd. De Torenvalk houdt 

 zich door snelle, trillende vleugelslagen in de lucht staande en blijf zoo geruimen 

 tijd onbeweegelijk hangende en loerende op de in het gras verscholen muis; de 



