Zij hebben een minder moordzuchtig uiterlijk, dan Sperwers, Havikken, Buizerden, 

 Kuikendieven, Arenden of Gieren; zelfs zien eenige soorten er zeer zacht- 

 aardig uit. Bij de meeste soorten is de snavel aan de bovenkaak van ééne, bij 

 andere soorten van twee insnijdingen of hoeken voorzien. De bovenkaak heeft eene 

 zeer lange, naar beneden gebogen punt of haak. De onderkaak is regt, nagenoeg- 

 vlak en aan de punt mede van eene insnede voorzien; zij is, in verhouding tot 

 de bovenkaak, weinig ontwikkeld en laag. Hoogte en lengte van den snavel staan 

 bijna gelijk met zijne breedte aan den mondhoek; de neusgaten zijn ovaal of rond, 

 en liggen in het wasachtig bekleedsel, dat men om die reden neuswas noemt; 

 dit neuswas heeft eene gele, en het harde of hoornachtige gedeelte eene groen- 

 achtige of blaauwgrijze kleur. De snavel is, in verhouding tot dien van andere 

 Roofvogels en tot den kop van den vogel zelf, klein. De oogen liggen vrij diep, 

 zijn tamelijk groot en de iris meestal donker; zij zijn door eene min of meer 

 vierkante, naakte huid omringd. De Valken zien even goed regt vooruit als op 

 zijde; hunne oogen zijn eenigzins, doch veel minder dan bij de Uilen, naar voren ge- 

 rigt. De tong is vleezig, breed, maar bij sommige soorten vrij puntig. De pooten 

 zijn krachtig, op zijde van lange veeren (den zoogenaamden broek) voorzien, de 

 tarsus en teenen naakt. De tarsus of voel wortel is, tot aan de teenen, aan de voorzijde" 

 van groote, aan de achterzijde en aan de wortels der teenen van kleine schilden 

 voorzien; de teenen hebben weder, behalve aan den wortel, groote en harde 

 schilden. De nagels der voorteenen zijn allen bijna even lang, sterk gekromd eiï 

 puntig en dus bijzonder geschikt om hunne prooi vast te houden. Het ligchaam 

 is tamelijk lang, de staart iets korter dan het ligchaam, en de punten der vleugels 

 bedekken den staart bij sommige soorten geheel, bij andere tot op twee derde 

 zijner lengte. De buitenste staartpennen zijn het kortste, en aan de vleugels is 

 de eerste of tweede slagpen het langst. 



De Valken voeden zich met levenden buit, als: kleine zoogdieren, groote en 

 kleine amphibiën, vogels en groote insecten. Zij broeijen op boomen, rotsen of 

 oude muren, maken groote nesten van doode takken, leggen zelden meer dan drie 

 eijeren, broeijen slechts eenmaal 's jaars en leiden eene eenzame levenswijze. 



Gewoonlijk zijn de wijfjes grooter dan de mannetjes. Het vederkleed der jon- 

 gen verschilt van dat der ouden en is, naar gelang van hun ouderdom, bij vele 

 soorten aan zeer aanmerkelijke veranderingen in kleurteekening onderworpen. De 

 pasgeboren jongen zijn met een digt dons bedekt, dat later gedeeltelijk uitvalt. 



