een vallende steen naar beneden, nijpt de muis tusschen zijne scherpe nagels, vliegt 

 weder omhoog, en verslindt zijn slagtoffer eerst op eenigen afstand. 



Als de Torenvalk een nest en jongen heeft, vangt hij wel 44 a 20 muizen 

 daags, zoodat hij voor den landbouwer inderdaad een nuttige vogel mag genoemd 

 worden. Overal, waar veel veldmuizen zijn, vindt men dan ook veel Torenvalken. 

 Op de Kaap-Verdische Eilanden vangen zij dagelijks honderde sprinkhanen. In 

 sommige boschrijke streken van Europa vernielen zij ontzaggelijke hoeveelheden 

 schadelijke insecten, als meikevers en vlinders van verschillende schadelijke rups- 

 soorten. Maar ook Leeuwerikken, Lijsters en zwakke trekvogels worden door hen 

 bemagtigd. Tilduiven vervolgende, jaagt hij ze eerst hoog in de lucht; als dan de 

 Duif naar beneden schiet, valt de Torenvalk haar van achteren aan, slaat beide 

 klaauwen in hare vleugels en brengt haar, meestal worstelende, met zijn scherpen 

 snavel eenige houwen toe. Dikwijls ontsnapt de gewonde Duif, maar ook dikwijls 

 bezwijkt zij door de meerdere vlugheid harer tegenpartij. Wilde Duiven en snel- 

 vliegende Tilduiven wordt hij echter slechts bij toeval meester. De meeste duiven- 

 houders zullen wel eens ooggetuige geweest zijn van zulk een luchtgevecht, en 

 zeker zullen ook velen dikwijls van hunne collectie Tilduiven eenige verloren hebben, 

 zonder de oorzaak daarvan te kunnen ontdekken. Duivenhouders noemen den Toren- 

 valk meestal Sperwer of Sparwer; want de meesten weten niet, dat er verschil 

 tusschen beide vogels bestaat, en dat een Sperwer wel de jongen steelt, maar 

 nooit eene Duif in de vhigt zal bemagtigen. 



Het nest van den Torenvalk is slordig in elkander gewerkt, vlak en van doode, 

 grove takken gemaakt; soms ligt het in een boom, soms op een ouden muur of 

 ook wel op een stuk steen of rots, maar dan ook gewoonlijk aan de bergwanden 

 en vrij hoog boven de bewoonde valleijen. 



De twee a drie eijeren hebben dezelfde grootte als die van den Kievit, maar 

 zijn zeer rond; hunne kleur nuanceert van wit met kleine rosse stippen tot zand- 

 kleurig met groote steenroode vlekken en zwarte en bruine onregelmatige strepen 

 stippen en aderen; sommige eijeren zijn dermate met vlekken bedekt, dat zij 

 geheel roestrood schijnen. Een mijner vrienden heeft broeijende Torenvalken waar- 

 genomen en opgemerkt, dat zij zeventien dagen broeijen. 



Velen hebben zich, ten opzigte van dezen vogel, van eene merkwaardige bij- 

 zonderheid kunnen overtuigen: wanneer namelijk het mannetje geschoten of gevangen 

 is, verkrijgt het wijfje reeds binnen eenige uren een nieuwen echtgenoot; zelfs zijn 



