Men moet hierbij echter in aanmerking nemen, dat de Roodstaart-Papegaai 

 bij ons steeds in een geheel of gedeeltelijk tammen staat wordt aangetroffen en 

 zijne oorspronkelijke onhandelbaarheid reeds in zijn geboorteland en gedurende 

 den overtogt herwaarts heeft afgelegd. Men vangt dan ook maar zelden de ouden, 

 daar dezen te slim zijn; daarentegen gewennen de jongen, die men meester wordt 

 zoodra zij vliegen kunnen, veel spoediger aan den mensch en zijn veel minder 

 kwaadaardig, dan hunne volwassen soortgenooten. 



Het vaderland van dezen vogel is West-Afrika, beneden de Sierra Leone. 

 Brehm zegt, dat, volgens Heuglin, de Roodstaart-Papegaai tot diep in het bin- 

 nenland doordringt, en dat geloofwaardige naturalisten (welke?) deze vogels bij 

 groote troepen, in het land van Wan en Bongo, tot op 8° NB., aantroffen. Het 

 is echter niet waarschijnlijk, dat het vaderland van dezen Papegaai zich meer 

 oostelijk uitstrekt ; althans in het oostelijk gedeelte van Soudan is hij niet bekend. 

 Ten opzigte van Heuglin moeten wij voor 't overige aanmerken, dat zijne opgave 

 ten deze geenszins op zijne eigen waarnemingen kunnen gegrond zijn, vermits 

 hij alleen het Noord-Oosten van Afrika doorreisd heeft. 



Gedurende ruim een jaar, heb ik den Roodstaart-Papegaai dagelijks in zijn 

 vrijen staat gadegeslagen. Ik bevond mij toen in West-Afrika, op het door de 

 natuur zoo rijk bedeelde Prinseneiland (Ilha do Principe). Daar wonen deze Pape- 

 gaaijen, daar is hun paradijs, en nergens anders op het vasteland van Afrika zijn 

 zij zoo menigvuldig, en leven zij zoo ongedeerd, als op genoemd eiland. Zij zijn 

 daar de eersten, de merkwaardigsten onder het gevogelte, en worden er door 

 alle andere gevederde lucht- en boschbewoners ontzien, gevreesd en geëerbiedigd. 

 Alleen de Vliegende Honden (Pteropus) en eene aldaar levende Ibis (Geronticus 

 olivaceus) mogen in hun gezelschap meê vliegen; alle andere dieren , groote of 

 kleine, jagen zij daarentegen uit hunne nabijheid. Zij zijn er even menigvuldig, 

 als de Spreeuwen in Holland, en volgen er een natuurlijken leefregel, waarvan zij 

 niet afwijken en ook niet behoeven af te wijken, omdat zij uiterst zelden gestoord 

 worden. Hun nachtverblijf houden zij in 't midden van het eiland, op een bergtop, 

 waar zij niet overvallen kunnen worden, en van waar zij 's morgens bij het eerste 

 daglicht uitvliegen, om er tegen het vallen van den avond terug te keeren. Zij 

 zijn voorzigtiger en slimmer dan de inboorling, vlugger dan de aap, behoeven 

 geen gereedschap om harde vruchten te kraken, en zijn dus de onafhankelijkste 

 van alle levende wezens op dit eiland. 



