zij digt bij andere vogels hangen, ook gaarne met dezen hunne krachten willen 

 meten. Hebben zij echter langen tijd in gevangenschap doorgebragt, dan worden 

 zij meestal wat zachtaardiger, en meer dan eens heb ik van de Ara zelfs gezien, 

 dat, terwijl Musschen op zijn voederbakje kwamen zitten, hij in plaats van ze weg 

 te jagen, met zijne kleine bezoekers eene voor mij onverstaanbare conversatie 

 trachtte aan te knoopen. 



Sommige Ara's, inzonderheid wanneer zij jong gevangen zijn, leeren ook 

 woorden klappen ; oud gevangen echter , zijn zij daar veel minder vlug in. Eenige 

 vogelliefhebbers beweren, dat de Ara's in het klappen alle andere Papegaaijen 

 overtreffen; dit moge nu waar zijn voor zooveel het den vogel in zijn vaderland 

 aangaat: zooveel is zeker, dat de voorwerpen, welke men hier te lande aantreft, 

 gewoonlijk het spraakvermogen geheel en al missen. 



Men voedt ze met hennepzaad , maïs ert stukjes brood, in water of melk ge- 

 weekt; sappige vruchten, noten en amandelen zijn voor hen eene lekkernij. Zij 

 drinken weinig en kunnen zelfs, indien men hun veel vruchten toedient, het water 

 geheel ontberen. 



Houdt men ze in de kooi, dan moet deze zoo ruim zijn, dat zij er zich ge- 

 makkelijk in kunnen wenden en keeren, daar anders hunne zoo fraaije staartpen- 

 nen breken of beschadigd worden; daarom houdt men ze in diergaarden op 

 zoogenaamde rekken; daarop loopen zij minder gevaar, hun gevederte te bescha- 

 digen. Deze rekken kunnen voor bijna alle groote Papegaaijen worden gebruikt, 

 altoos zoo lang men ze in de open lucht houdt; in de kamer daarentegen zijn 

 zulke rekken veel minder raadzaam , en wel omdat de vogel zich niet altijd wel- 

 voegelijk weet te gedragen, zoowel wat zijn voedsel als anderzins betreft. Schom- 

 melende rekken zijn in elk geval ondoelmatig, omdat de Ara's, veel van be- 

 weging houdende, hunne zitplaats dikwijls zoodanig heen en weer slingeren, dat 

 al het daarop geplaatste voedsel naar beneden geworpen wordt. 



Even als alle andere Papegaaijen, kunnen de Ara's een buitengewoon hoogen 

 ouderdom bereiken, en zijn ook weinig aan ziekte onderhevig. Nogtans kunnen 

 zij dikwijls, ten gevolge van moeijelijke ruijing, aan koude lijden. Ook hebben 

 zij de ziekelijke eigenschap van zich de veeren uit te rukken; waartegen echter 

 een blikken halskraag het zekerste middel is. 



Deze vogels werden reeds door Golumbus naar Europa overgebragt en bij 

 zijn feestelijken intogt in Barcelona als curiositeiten rondgedragen. 



