die onder genoemde groep zijn ingedeeld, hebben eigenlijk weinig aanspraak op 

 dien naam, want hun geluid klinkt in het geheel niet als: koek-koek. 



Het stemgeluid van den eigenlijken Koekoek (dat veel meer algemeen bekend 

 is, dan de vogel zelf) heeft reeds van oudsher aanleiding tot zijn wetenschappe- 

 lijken naam gegeven, en in bijna alle landen, waar hij zich vertoont, wordt hij 

 dan ook naar zijn stemgeluid genoemd. 



Hij bewoont Europa, met uitzondering van de Noordelijkste streken, en over- 

 wintert in Noord-Afrika. Üe voorwerpen van C. gularis, die men in Japan en 

 Noord- Azië heelt aangetroffen, verschillen niet van die van C. canorus, en de bij 

 sommige der tegenwoordige ornithologen heerschende meening, volgens welke 

 zij eene andere soort zouden zijn, is alleen daardoor ontstaan, doordien van de 

 geconserveerde huiden (zoo als dit gewoonlijk bij alle vogelhuiden het geval 

 is) de keelstreek te veel gerekt was, ten gevolge waarvan bij de Japansche en 

 Aziatische voorwerpen de lichte kleur aan de keel zich uitgebreider vertoonde. 



De Koekoek bezoekt ons van April tot het begin van September. Soms hoort 

 men hem niet vóór Mei, en soms ook komt hij niet vóór dien tijd. Na half Augustus 

 hoort men hem slechts nu en dan, of in 't geheel niet meer. 



De oude voorwerpen verschillen zeer van de jongen door hunne grijze boven- 

 deden en door de witte en zwarte overdwarsche strepen op hunne onderdeelen. 

 Meestal is het oude mannetje fraaijer gekleurd dan het wijfje. Na den rui (Augustus) 

 hebben zij een minder uitstekend vederkleed; de bovendeden zijn dan rosbruin en 

 de onderdeelen vaalwit met donkergraauwe banden. Deze kleur verkrijgen zij door 

 afwerping der oude of zomerveèren en aangroeijing van nieuwe of zoogenaamde 

 winterveèren, terwijl het grijze of prachtkleed door langzame kleurverandering aan 

 de veeren zelve ontstaat. Dikwijls treft men voorwerpen aan, bij welke, ofschoon 

 zij volwassen zijn en reeds broeijen, noglans het zomerkleed slechts gedeeltelijk 

 vertegenwoordigd is, zoodat op sommige plaatsen de winter- of graauwe veeren 

 met de volmaakte vermengd zijn. Meestal zijn dit voorwerpen van een laat broeisel 

 uit het vorige jaar. Voor 't overige schijnen de wijfjes niet zoo spoedig als de man- 

 netjes het zomerkleed aan te nemen. Eigenlijk kunnen wij, van den Koekoek 

 sprekende, het woord winterkleed niet bezigen, dan alleen in den zin, van onvol- 

 komen kleed , omdat de Koekoek geen kleed voor den winter bezit ; wij bedoelen 

 dan ook alleen het vederkleed, hetwelk hij draagt wanneer het voor ons winter is. 



Gedurende dien tijd nu heeft de Koekoek, wat de kleur betreft, eenige over- 



