Koekoek vertrapt of naar buiten geworsteld. Op 't laatst moet het nest breken en 

 de zware indringer tuimelt naar beneden. 



Niet minder zonderling is het verschijnsel, dat de Koekoekseijeren zoo ver- 

 schillend van kleur zijn, en dat die kleuren dikwijls aanmerkelijk overeenstemmen 

 met de eijeren der kleine vogels, in wier nest het Koekoeksei gelegd wordt. Ook 

 dat de Koekoekseijeren zoo klein zijn, is eene opmerkelijke bijzonderheid, even 

 als de wijze, waarop ze in de nesten van andere vogels gebragt worden. Kortom, 

 al wat op de voortplanting van den Koekoek betrekking heeft, is moeijelijk of in 

 't geheel niet te begrijpen. 



Beschouwen wij daarom de zaak zóó als zij is, en laten wij het onoplosbare 

 liever rusten. De kleine vogeltjes, die de eijeren van den Koekoek uitbroeijen, 

 begrijpen het ook niet, doch vinden het niettemin als ware 't zoo goed: volgen 

 wij hun voorbeeld. 



Velen willen niet gelooven, dat het Koekoekswijfje haar ei op den grond legt 

 en het daarna in den bek vat, om het naar een of ander vroeger bespied nest te 

 brengen. En toch is dit dikwijls waargenomen, en ik zelf heb een Koekoekswijfje 

 geschoten, dat een gebroken ei in den bek had (namelijk gebroken toen de ge- 

 doode vogel gevonden was; blijkbaar was het bij den dood des vogels, of wel 

 reeds door het schot zelf gebroken). Wij behoeven echter niet als een vasten regel 

 aan te nemen, dat zij in elk geval haar ei wegdraagt; want, wanneer in een open 

 nest een of meer eijeren gelegd zijn, en de oude vogel nog niet begonnen is met 

 broeijen, is het hoogst waarschijnlijk, dat het Koekoekswijfje haar ei op dat nest 

 zal leggen. Zij zal het daarentegen dan in den bek nemen, wanneer het in een 

 boomhol moet gebragt worden, of wanneer het oogenblik, dat zij een ei moet 

 leggen, onverwachts daar is, en het gekozen nest niet in de onmiddellijke nabij- 

 heid ligt. 



Sedert eenige jaren heb ik mij iederen zomer bezig gehouden met opspo- 

 ringen omtrent de voortplanting der Koekoeken; doch ik moet tot mijn leed- 

 wezen zeggen, dat mijne waarnemingen mij volstrekt niet bevredigd hebben. 

 Wel verkreeg ik een twintigtal vogelnesten en vond er zelf een tiental, waarin een 

 Koekoeksei aanwezig was, doch slechts eenige malen gelukte het mij, een wijfje 

 te betrappen, dat bezig was, een ei in het nest van een anderen vogel te brengen. 

 De eerste maal, terwijl ik mij in kreupelhout bevond, vloog een Koekoekswijfje 

 voor mij op en scheen zich een eindwegs te verwijderen; althans ik zag haar op 



