bezoekt dan al onze provinciën, maar inzonderheid Drenthe, Overijssel, het oostelijk 

 gedeelte van Gelderland en geheel Noord-Braband. Ik vond hem in Augustus nabij 

 Breda, en nog in September nam ik in diezelfde streken een troepje van ouden met 

 hunne jongen waar; hunne wijze van vliegen kwam met die der Zanglijster overeen, 

 doch zij legden telkens slechts geringe afstanden, van boom tot boom vliegende, af; 

 naauwelijks zaten zij neder , of zij lieten hun scherp geroep hooreri , loerden naar 

 omlaag, schoten als pijlen door de takken, en vlogen dan weer in allerijl voort. 

 Nabij 's Gravenhage zag ik een paar boven in een hoogen populier; hoogstwaar- 

 schijnlijk had een van beiden een jongen vogel geroofd ; althans twee Vliegenvan- 

 gers (Muxicapa grisola) vlogen onophoudelijk schreeuwende langs hen heen, totdat 

 het schouwspel eindelijk de aandacht der naburige Musschen trok, welke toen, 

 met hevig gesjilp, zoowel de Slagters als de Vlie genvangers op de vlugt joegen. 

 Zij laten zich overigens niet zoo spoedig verjagen, en zijn even vermetel als de 

 grootere soort, de Klaauwier. Tot bewijs hiervan mogen nog de volgende staaltjes 

 strekken. Verleden jaar hadden, nabij Londen, eenige vogelaars hunne netten al- 

 leen gelaten, daar de vangst dien dag ongunstig was. De netten lagen op onge- 

 veer honderd ellen afstands van elkander, en de vogelaars waren even ver van 

 hunne vangtoestellen verwijderd. Eensklaps schiet een vogel tusschen het lage hout 

 te voorschijn en grijpt een der lokvogels, die aan een koordje gebonden was; 

 nog vóórdat de vogelvangers ter plaatse waren aangekomen, had de stoutmoedige 

 roover reeds zijne euveldaad volbragt: zij vonden hun lokker (een Geelgors) dood, 

 den kop van den romp gescheurd. Ware het diertje niet met een koordje vastge- 

 bonden geweest, de Slagtervogel hadde het zeker geheel weggeroofd. Intusschen, 

 terwijl de vogelaars nog over het gebeurde spreken en den dood van den armen 

 Geelgors betreuren, ziet toevallig een der omstanders naar het andere net, en 

 wijst naar een der lokvogels , die schijnbaar vechtende heen en weder lag te rol- 

 len. Daar gekomen, bevonden zij, dat dezelfde Slagtervogel zich weder aan ge- 

 lijke misdaad, als zoo even, schuldig maakte: hij had een Vink, een wijfje, inde 

 klaauwen, en hij liet haar niet los, dan nadat de vogelaars naar hem gegrepen 

 hadden, waarop hij ontvlugtte. Ook bij dit vogeltje was de kop van den romp ge- 

 scheurd. Eenige oogenblikken later kwam de waarlijk meer dan stoutmoedige 

 moordenaar weer uit het hout te voorschijn, en viel nogmaals op het reeds ge- 

 doode slagtoffer aan, doch werd thans in het net gevangen en, tot straf voor zijn 

 boosaardig gedrag, mij voor een paar stuivers verkocht. 



