gebleven, en eerst sedert eenige jaren is men te weten gekomen, waarheen zij zich 

 begeven, als het voor ons winter is. Onze zomergast trekt dan namelijk naar het 

 geheele Noordelijk gedeelte van Afrika, doch minder Zuidelijk dan onze Zwa- 

 luwen; ook de voorwerpen, die men in Azië aantreft, schijnen groote reizen te onder- 

 nemen, daar zij in het gematigde Siberië broeijen en daarna plotseling verdwijnen. 

 De Gierzwaluw bewoont bijna geheel Europa en het Noorden van Afrika. Op som- 

 mige plaatsen, zoo als het eiland Santiago (Noord-Westen van Afrika), is zij een 

 standvogel; doch, naar de inboorlingen mij verzekerden, blijven zij daar niet allen, 

 gedurende het geheele jaar. „Sommigen verlaten ons omstreeks April en gaan elders" 

 zeggen zij. Dit schijnbaar eenvoudige gezegde bevat echter eene zeer opmerkelijke bij- 

 zonderheid; immers, van September tot April is juist de tijd waarin deze vogels hier te 

 lande afwezig zijn, en dus vermoedelijk ook de tijd dien zij — de Europesche voorwerpen 

 namelijk — in Afrika doorbrengen. Daar er op Santiago ook Zwaluwen voorkomen begreep 

 ik evenwel spoedig het misverstand de laatstgenoemden namelijk komen er van Sep- 

 tember tot April en vliegen in gezelschap der Gierzwaluwen rond; de Zwaluwen keeren 

 naar Europa terug, terwijl de Gierzwaluwen ginds blijven. De onnaauwkeurige waar- 

 nemer echter ziet beide vogelsoorten voor eene en dezelfde aan. 



In de wetenschap heet onze hier afgebeelde vogel ook C. apus ; dit „apus" betee- 

 kent „zonder pooten": blijkbaar hebben de kleine pooten dezer vogels of het weinige 

 gebruik dat hij er van maakt aanleiding gegeven tot deze wetenschappelijke scherts. 

 Bij andere vogels vergeleken, is de Gierzwaluw een allerzondeiiingst gevormd 

 diertje, doch in alle opzigten volkomen tot hare levenswijze uitgerust. Hare lange 

 vleugels stellen haar in staat, uren, ja dagen achtereen te vliegen. Zij vliegt zelfs nog 

 beter dan de Zwaluw, en over dag rust zij slechts enkele malen, en dan nog slechts 

 weinige seconden. Zij is voor het luchtruim geschapen, gelijk de Hoenders voor den 

 grond en de Alk voor het water. Ofschoon, wat haar uiterlijk betreft, de Zwaluwen 

 nabijkomende, wijkt zij echter daarvan af door hare nog langere vleugels, en door het 

 getal harer staartpennen: zij heeft er namelijk slechts tien, terwijl de Zwaluwen er 

 twaalf hebben. Ook zijn hare pooten nog korter, maar krachtiger en meer tot hangen 

 geschikt; de van scherpe nagels voorziene teenen zijn namelijk zijdewaarts en naar 

 voren gerigt, zoo dat twee in het midden tot hangen, twee tot vastklemmen zijn 

 ingerigt; de achterteen staat binnenwaarts en de buitenteen zeer buitenwaarts; daar- 

 door is deze vogel in staat, zich zeer sterk tegen ruige muren, boomtakken en rotswan- 

 den vast te nijpen. 



